Related Posts with Thumbnails

07 Kasım 2009 Cumartesi

VEFA


''İstanbul'da bozasıyla ünlü bir semt'' demeyeceğim elbette.
Dostluk ve sevginin gerektirdiği davranışları kesintisiz kılmayı sağlayan insani ve çok değerli bir duygudur

vefa. Dolayısıyla sevgiyi sürdürme hali, dostluğun olmazsa olmazıdır. Ahlâki bir güzelliktir, erdemdir, doğruluk ve dürüstlüktür.

Başkalarının vefasızlığını rahatlıkla eleştirirken kendinden bihaber, size söyledikleriyle yaptıkları taban tabana çelişen insanların yanından bile geçemediği bir duygudur. 

Bozuk kişilik ve ruh halleri davranışlarına yansımış insanların umursamadığı...

Onlara acımaktan başka elimizden ne gelebilir ki?


26 yorum:

khaos 07 Kasım 2009 03:01  

herkes bu ahlaki güzelliği taşıyamasa da,
kalan sağlar,
tabiki hep bizimdir..

çok güzel yazı zeugma..
sevgiler..

alizafersapci 07 Kasım 2009 10:23  

Önemli ve güzel düşünceler...

Karakutu 07 Kasım 2009 10:58  

merhametle bağlantısı var mı acaba? vefa daha çok karşındakinin yaptıklarına duyduğun müteşekkür olma durumu herhalde, merhamette karşındakinin bişey yapmış olmasına gerek yok. vefa ilginç bir kavram, eziklikten mi yoksa gerçekten içten gelen bir şey mi düşündürdü yazın beni. merhamet daha mı önemli yoksa? bu konuda da fikrini öğrenmek isterim.

sufi 07 Kasım 2009 12:10  

Sevgili Zeugma:
"VEFA;İnsani ve çok değerli bir duygudur" diyorsun.Ben de diyorum ki VEFA;hayvanlardan öğreneceğimiz en olması gereken evrensel bir duygudur.
Onlar kadar vefakar olamadığımız kesin çünkü.

mr_lonely 07 Kasım 2009 12:52  

Bende başlığı görünce şu en baştaki klişe espriyi yapıp bütün antipatiyi üzerime çekeyim diyordum ama kısmet değilmiş. :D

Hepimiz vefadan bahsediyoruz da kaçımız çooook eski arkadaşlarımızla görüşüyoruz. Ya da çoook uzak akrabalarımızı kaç kere arıyoruz.
Bence hepimizde vefasızlık var. kimimizde az kimimizde çok.
Çok vefasızlardan olmamanız dileğiyle...

Bery 07 Kasım 2009 13:03  

acımaktan ziyade onların ıslah olmasını dileyebiliriz.

Mixx 07 Kasım 2009 13:28  

Bu zamanda birazcık vefalı insan hala insani bir tarafı kalmış olandır..E azından ben öyle düşünüyorum..

güzel yazı zeugma kalemine sağlık..

Hayalbemol 07 Kasım 2009 13:59  

İlk bakışta bozasıyla ünlü Vefa canlandı gözümde. Yazdıklarını okudukça, hayalim duygular yönüne doğru kaydı.
Vefasızlar, yaşamlarının büyük bir bölümünde en iyi olduklarını, ezdikçe hissedenlerdir.
Hareketli zamanları tüketip inzivaya çekildiklerinde, ne kadar ezik olduklarını anlarlar. Fakat artık çok geçtir…
Kalemine sağlık, unutulmaması gereken değerli bir kelimeyi bizlere hatırlatın…

Arzu Breda 07 Kasım 2009 14:29  

İçimin Caanı Zeugmam,

Senin vefasız birinden dolayı bu yazıyı yazdığını düşünüyorum..
Biraz kısa tutmuşsun yazıyı, benim uzun uzun ilaveler yapacağımı varsayarak yaptın sanırım.. :))
Ben de, izin vereceğini varsayarak, bazı şeyler demek isterim bu konuda..

İnsani bir duygu olan, ancak her insanda farklı boyut ve nicelikte bulunan "vefa duygusu", kişileri, barındırdığı ve içselleştirdiği nicelik oranında, üstünlük, öncelik ve saygınlık kazandırır..
Çünkü, vefa duygusu içinde, dostluk ve sevgide devamlılık, samimiyet, içtenlik, yakınlık ve bağlılık gibi insanların kişilerde aradığı en önemli özellikleri barındırır..
Bu özelliklere sahip olan insanlar, herkes tarafından, saygı görür, onlara öncelik ve üstünlük tanınır..

Ancak, ne yazıktır ki, bu duyguya güçlü bir şekilde barındıran kişi sayısı, malesef çok azalmış bulunuyor..
Hatta günümüzde, vefa duygusundan hiç nasiplenmemiş insanlar çoğunlukta bulunmakta..

Kişinin, karşısındakinden vefalı olmasını beklemek, elbette çok normal ve haklı bir istek olması gerekir..
Ancak, bu istekte bulunan kişinin de, başkalarına karşı aynı vefayı göstermesi gerekir ki, başkalarından bunu isteme hakkı doğsun..
Atalarımız; "Bana bir adım yaklaşana, ben iki adım yaklaşırım." diye boşuna söylememişler..
Bu yaklaşım, diğer duygu ve düşüncelerde olduğu gibi, vefalılık için de, yapılması gereken bir davranış olması gerekir..

Peki, kendinde bu duygudan eser olmayıp da, başkalarından vefalı olmayı bekleyenler için, ne söyleyebiliriz.?!
Veya onlar için, yapılabilecek ne olabilir..?
Onlara ancak şöyle örnek ve yol gösterici olabiliriz; Eğer biz de, vefalı olanı üstün tutar, ona daha çok saygı göstrerek, öncelik tanırsak, vefalı olmayan da, bunu ergeç kavrar ve vefalı olmaya çalışarak, kendinin de saygınlığının artmasına çalışabilir..
Bu şekilde, hem o kişi daha üst seviye bir insan olmanın onurunu kazanmış olur, hem de toplumda bu duyguya sahip kişilerin artmasına yardımcı olunur..

Fakat, senin de belirttiğin gibi, bu duyguyu umursamayan insanlara yapabileceğimiz de, sadece onlara "acımak" olur ki, bu da onlar için bir iyilik ve lütuf olsa gerek..
Çünkü, "acıma duygusu" da, çok önemli bir insani duygudur..
Merhamet kavramının kapsamı içinde yer alan bir duygudur..
Merhamet ise, çok geniş kapsamlı bir kavram olup, içinde; acıma, bağışlama, hoş görme ve insaf etme gibi duyguları barındırır.

Üstün ve erdemli insan olmanın koşullarından olan vefa ve merhamet, insanın niteliğini değiştirdiği gibi, ona değer katan çok önemli vasıflardır..
Ne mutlu ve iyi kişilerdir, bu özellikleri yeteri kadar üzerinde barındıran kişiler..

Canımın içi, engel olamıyorum..
Elimden başka bir şey gelmiyor..
Kısa tutamıyorum..
Söyleyeceği olupta, söylememiş olamak istemiyorum..
Bu nedenle uzun oluyor..

Öpüyorum biricik Zeugmam.. :)

Sevgilerimle..

Berrin'deniz' 07 Kasım 2009 14:32  

herkesin içinde bir miktar vefa-sızlık vardır.

Asuman Yelen 07 Kasım 2009 15:27  

Bana göre dostluk, maddi manevi mutlulukta ve hüzünde art niyetsiz, imasız,iğnesiz net, saf bir paylaşımdır.Acı ve hüzünle birlikte mutlulukta ve(özellikle) başarıda da paylaşım gerektirir. Vefa, bu paylaşımda imzasız bir akittir. Bu akti de ölüme kadar yerine getirmek
özen ve dikkat ister. Başka bir deyişle vefa, yaşam şartları yüzünden fiziken birlikte olamadığımız zamanlarda, da sevgimizi ruhlarımızda ve yüreklerimizde koruyabilme halimizdir.İki taraflı olursa anlamlıdır. Tek taraflı bu çaba ne kadar sürdürülebilir, sürdürülebilir mi bu tamamiyle kişilere özel bir durumdur.
Biraz uzun bir ahkam oldu.
Kusula kalma bacım...

Sevgiler....

Zeugma 07 Kasım 2009 15:32  

khaos;
Kalan sağlar sağolsun, varolsunlar
gerçekten.
''Gerçek dostlar''..İyi ki var onlar..
Teşekkür ederim beğenin için.
Sevgiler..

alizafersapci;
Hoşgeldiniz öncelikle..
Yaşadığımız hayatı anlamlandıran önemli kavramlar bunlar,değil mi?

Karakutu;
Merhamet duygusu ile bağlantısı var sayılır tabii.
Sonuçta merhametsiz bir insan her türlü insani duygudan uzak demektir.Fakat merhamet duygusu hiç görmediğimiz , tanımadığımız acınacak durumdaki insanlar için geçerli daha çok.
Ama vefa asıl anlamıyla aramızda sevgi ve dostluk oluşmuş bir canlıyla (insan ya da hayvan),bu duyguyu hiçbir etkiyle bozmadan yürütmek,sevgi ve saygıyla devam etmek, onun iyi ve kötü gününde yanında olmak, üstüne düşen her türlü vazifeyi yapmak demek..

''müteşekkir olmak'',teşekkür etmek durumunda olmak,demektir ki dostluklarda herhangi bir şey için teşekküre gerek var mıdır sence?
Bu konudaki fikirlerim bunlar canım..
Sevgilerimle...

şirinem 07 Kasım 2009 16:19  

Sevgi,
Gülün dikenini dahi sevmesi bülbülün,
vefa,
Sırra lal olması dilin.
Sevgi, anakuşun yavrusuna bakışı
Vefa,emeğin kilimdeki nakışı.
Sevgi çöller aştıran,dağları yaran,
Vefa,dostluğa destan yazdıran.
Sevgi, varoluşu canın,
Vefa hatrı bir fincanın
Sevgi bedene can katan
Vefa insanı insan yapan

başka söylenecek söz varmı:))

Zeugma 07 Kasım 2009 18:06  

Sevgili Sufim;
''Ben de diyorum ki; VEFA;hayvanlardan öğreneceğimiz en olması gereken evrensel bir duygudur.'' şeklindeki tanımlamana imzamı atıyorum. Yazıda kullandığım resim de bunu gösteriyor zaten.
Hayvanlar hiçbir şekilde ikiyüzlülük yapmadan sergiliyorlar üstelik vefalarını.
Sevgilerimle...

mr_lonely;
''Vefa Bozacısı'' esprisini yapacaktın değil mi? Gördüğün gibi sana fırsat bırakmadım:)
Görüşlerinde haklı olabilirsin, ama bilerek isteyerek kasıtlı bir vefasızlık değil senin bahsettiğin. Hayatın keşmekeşine dalmak, vakitsizlik yüzünden oluşan durumlar onlar.
Ben ''vefa '' duygusuna çok önem veren, dikkat eden biriyim lonely..
endişen olmasın o yüzden.

Sevgiler...

Bery;
Islah olmalarını dilemek de güzelmiş Bery :)

Mixx;
Ben de senin gibi düşünüyorum. Ama ya kalmadığından iyice emin olmuşsak? Uzun bir süreç içerisinde ispatlamışsa kendini?

Sevgilerimle..

Hayalbemol;
Benim de öyle olur Emre. ''Vefa'' deyince ilk akla gelendir boza. Bu kısa yazıda bile öyle oldu...
Psikolojiyle yoğun bir şekilde ilgili olduğunu biliyorum ve seni ''Vefasızlar, yaşamlarının büyük bir bölümünde en iyi olduklarını, ezdikçe hissedenlerdir.'' tanımlamandan dolayı kutluyorum.
''Ezdiğini zannettikçe ezik olduğunu anlamak..'' Evet budur. Ve karşımıza yine kıskançlık duygusu çıkıyor galiba yine burada. Ruhsal bozuklukların çoğunun altında yatan gerçek..

VEFA'NIN DEĞERLİ BİR DUYGU OLDUĞUNU UNUTMAYALIM LÜTFEN.
VE ONU ES GEÇERSEK YALNIZLARI OYNAYACAĞIMIZI DA...

Asıl senin kalemine sağlık bu güzel tespitlerin için.

Sevgilerimle..

DemotikE 07 Kasım 2009 19:04  

Rahatsızlığım nedeni ile sağlık dilek ve temennilerini değişik yollarla ileten dostlarıma ve bu vesile ile yine dostlarım sayesinde tanıma fırsatı bulduğum, sağlık temennilerini paylaşan yeni dostlara da en içten teşekkürlerimi sunarım.
Bendenizde, siz kıymetli dostlarıma; sağlık, mutluluk ve hayatı gönlünüzce yaşamanız içten dilek ve temennilerimle.
Dostça kalınız.

Asuman Yelen 07 Kasım 2009 20:36  

Bu arada Sevgili Zeugma' cığım,
Önceki yorumumda eklemeyi unuttuğum şey, benim için çok önemli. Mutlaka yazmalıyım diye düşündüm. O resim. Ne çok şey anlatıyor. İzninle almak, izin vermezsen çalmak isterim. Kullanmak değil, saklamak için.
Tekrar sevgiyle öpüyorum canım. Her şeyiyle çok güzel bir yazıydı...

Dalgaları Aşmak 07 Kasım 2009 21:45  

en zor verilen ve en zor alınan.
sanırım en kıymetli.güvenin en yakın arkadaşı ,belki de olmazsa olmazı. gerçeğin sağlaması. her kaybedilenin arkasından baktığında bulduğun tek eksik, farketmeden atladığın, yaşamadan anlamadığın. herkese veremediğin, zorlasanda hissedemediğin değil mi vefa...

Onuncu Köyün Adamı 07 Kasım 2009 22:32  

Kısa, öz ama nefis bir yazı.
Ahde vefayı çok severim, insanda olması gereken şeyler bunlar, birer erdem değil..ama artık o hale geldi ne yazıkki.

Zeugma 07 Kasım 2009 23:50  

Canım Arzucuğum;
Doğru tahmin..Hiç ummadığım biri bana berbat bir vefasızlık yaptı.Uzun bir süredir devam etmekte olan hal ve hareketlerinden bezmiştim zaten ama finali muhteşem yaptığı için bu satırlar çıkıverdi elimden..
Altta yorumlarla büyütebilelim diye de kısa kaldı öyle.
Fakat o da ne??
Arzum değme psikologlara taş çıkarmış.. Süpersin canım.Tahlillerin mükemmel..Özellikle de şu ''acıma duygusu'''nu bile lütfediyor olmamız konusunda çok haklısın.
Yazan ellerine , güzel yüreğine sağlık.Çok emek harcamışsın ama. Keşke kendi blogunda post olarak girseydin, oraya gelseydik..

Sözlerinin üstüne başka söz koymuyor, sana çok teşekkür ediyor, sevgimle öpüyorum Arzucuğum..

Zeugma 07 Kasım 2009 23:59  

Berrin'deniz;
''Herkesin içinde '' bir miktar vefasızlık olabilir ama bilerek ve isteyerek uygulamak hoş mu sence?

Asuman Yelen;
Vefanın en güzel tanımlarından birini oluşturmuşsun gerçekten.
''Vefa net ve saf bir paylaşımdır.Acı, hüzün, mutluluk ve başarıda.Bu bağlamda mezara kadar sürecek bir akittir''diyoruz.
Tek taraflı olursa vefadan söz edilemez, bir müddet sonra sona erecektir..
Keşke daha yazsaydın.Çok güzeldi Asucuğum..
Sevgilerimle..

Zeugma 08 Kasım 2009 00:17  

şirinem;
Vefayı betimleyen çok güzel dizeler bunlar..
Başka söyleyecek söz yok :)
Teşekkür ediyorum..
Sevgilerimle..

DemotikE
Öncelikle geçmiş olsun.
buraya bıraktığınız bu ince mesajınız da sizin ne kadar vefalı bir insan olduğunuzun kanıtı..
Ben ki sizinle ilgili Aysema Hanım'ın blogunda konusu açıldığı için o an öğrendiğimden sadece ''Geçmiş olsun diliyorum''sözlerini sarfetmiştim.
İçten teşekkürlerimle..
Tekrar geçmiş olsun.

Hep böyle sevgiyle ve dostça kalınız.

Asuman Yelen;
Resmi beğenmene sevindim Asucuğum.İstediğin yerde kullanabilirsin her şekilde.
Artı sen ve paçozla birbirinize olan sevginizle bundan çok daha güzel fotolar oluşturabilirsiniz gerçekten.Senin objektifinle tabii..
Teşekkür ederim ama senin yorumların çok güzeldi asıl.
Sevgilerimle..

Dalgaları Aşmak;
Aynen öyle..Çok güzel tanımlamışsınız siz de gerçekten..
Çok teşekkür ediyorum.
Sevgilerimle..

Onuncu Köyün Adamı;
Teşekkür ederim. Birlikte oluşturduk yazıyı ve tanımları.
Sizin söyleminiz de çok önemli.
Her insanda bulunması gereken, ama çok az insanda var olan böylesi insani duygular bir altın kıymetinde artık. Ve ekstra bir özellikmiş gibi görülüyor ne yazık ki..
Sevgiyle kalın...

Evimin İncileri Belgin 08 Kasım 2009 10:44  

Sevgili ZEUGMA hassasiyetiniz için teşekkürler.Güzel bir gün geçirmeniz dileğiyle sevgiyle kalın...

Zeugma 08 Kasım 2009 21:32  

Rica ederim.
Mim konusu açıkladığım gibi sevgili Belgin..
Umarım kusuruma bakmamışsındır.
Sevgiler..

UykusuZ 09 Kasım 2009 11:20  

Bozası güzeldir, Vefa anadolu lisesinde 1 yıl staj yaptım.
Karşılıksız seven hayvan dostlarımıza yapılan zulümleri ve vefasızlıkları anlamıyorum.

Onuncu Köyün Adamı 09 Kasım 2009 14:07  

@ zeugma; Maalesef artık boşanmalar çok fazla evet. Bunu pek yadırgamıyorum artık, zira boşanma davam için mahkemeye gittiğimde mahkeme koridorunda daha çok kadınları gördüm dava açmışlar ve bazıları çocukları yanlarında gelmişler. İçene, dövene, horlanmaya, aldatılmaya tahammülleri bitmiş. Aslında evlilik adı altında o kadar çok boşanılmış birliktelikler varki, zoraki veya mecburiyetten devam eden.

Zeugma 09 Kasım 2009 23:47  

Uykusuz;
Vefa her anlamıyla senin hayatında önemli bir yere sahip o zaman..
Hayvanlara zulmedenler adı üzerinde işte Uykusuz:''Zalim''..
Vefasızların diğer adı da zalim bence.Çok uygun..

Onuncu Köyün Adamı;
''Evlilikler neden biter?'' başlıklı son yazınıza yaptığım yorumun cevabını buraya da yazma inceliği gösterdiğiniz için teşekkür ederim.
Söylediklerinizin hepsine katılıyorum..

Web Analytics

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP