2015/02/07

Yanı Başındaki Küçük Kızı Görmelisin!

Mutlu olmak için parayla pulla ilgisi olmayan minik sırlar vardır, bilirsiniz.
Yemyeşil çimler arasında uçuç böceği görmek, annenizin pişirdiği o mis gibi ve de ev yapımı tarhanayı içmek, yeni doğmuş minicik köpek yavrularına rastlamak, karbeyaz kuzuların kırlarda atlayıp zıplayışını seyretmek gibi uzayıp giden...
Düşünecek olursak bunların hepsi, daha sonrası için sadece aklımıza geldiğinde gülümsetecek anlık mutluluklardır. Ancak, bugün öyle bir sırra rastladım ki, uygulandığı takdirde kalıcı bir mutluluk formülü gerçekten.
Tüm dünya ülkelerinde her daim dillerde olan, hatta yüzyıllardan beridir anlatılan, ders ya da öğüt verici anonim hikâyeler vardır. Bu hikâye de anonim sanırım. Yazarı kim bulamadım.
Bilen varsa ve yorumlara eklerse sevinirim.
Hikâyeyi paylaşanlar ''Lütfen daha çok kişinin okumasına katkıda bulunun,'' diyor genellikle. Babanıza, erkek kardeşlerinize, eşinize, hatta bekâr-evli hiç farketmeden ailenizdeki tüm erkeklere anlatın ya da okutun...

Daimi mutluluğun o küçük sırrı neymiş ve kadınların içindeki küçük kızla bağlantısı nasılmış bakalım?
Derleyip toparlayıp kendi cümlelerimle anlatma çabasına girmeden, yani vakit kaybetmeden, editledim, yayınlıyorum:

Bülent, avucunu açmış kendisine doğru elini uzatan adama ters ters baktı. Elli yaşlarında gösteren adam, görmeye alıştığı hırpani kıyafetli dilencilere benzemiyordu. Üzerindeki giysiler eski fakat temizdi. Eli yüzü temiz ve sağlıklı görünüyordu. "Sapa sağlam adam gidip çalışacağına dileniyor, belki benden daha zengindir," diye düşündü. Zaten canı çok sıkkındı, bir de sinirlenmişti. Alaycı bir ses tonuyla:
- Ekmek parası mı istiyorsun? diye sordu.
- Hayır çikolata parası lâzım!

Bülent'in kızgınlığı şaşkınlığa döndü. ''Espri yeteneği olan dilencinin hali de başka oluyor,'' diye düşündü.
- Niye? Siz ekmek bulamayınca çikolata mı yiyorsunuz?
- Hayır. Ekmek bulamadığımız günler genellikle bulgur pilavı yeriz, onu da bulamadıysak aç yatarız.

Bülent adamın ciddi mi konuştuğunu yoksa dalga mı geçtiğini anlayamamıştı.
- Bu gün karnınız doydu üstüne tatlı mı istedi canınız?
- Fakirin canı mı olur ki tatlı istesin beyim?
- Bu bir kamera şakası mı, yoksa sen iş bulamamış standupcı mısın?
- Hiçbiri değil. Sadece fakirim. Bugün karımın doğum günü. Ona çikolata götürmek istiyorum.
- Doğum gününde yaş pasta alınır bildiğim kadarıyla.
- O bizim için değil zenginler için. Otuz yıllık evliliğimiz boyunca ona bir kez bile yaş pasta alamadım. Ama her doğum gününde mutlaka çikolata götürdüm. Çikolatayı çok sever.

Adamın söyledikleri Bülent'in dikkatini çekmişti. Akşam karısıyla kavga etmiş, kapıyı çarpıp kendini sokağa atmıştı. Arabasına da binmemiş, sahile kadar yürümüştü. Denizi seyretmek de onu rahatlatmamıştı. Oysa eskiden denizi seyrederken çok rahatlardı. Dalgalar sıkıntısını alıp götürürdü. Fakat karısının evde ağlıyor olduğunu bildiği için olsa gerek, hiçbir şey onu rahatlatmıyordu. Dilenciyle konuşurken biraz kafası dağılmıştı. "Acaba söyledikleri gerçek mi, yoksa uyduruyor mu?" diye düşündü.
- Cebinde bir çikolata alacak para yok mu şimdi?

Bülent'in sorusu üzerine adam ceplerini boşalttı, bir nüfus cüzdanından başka bir şey çıkmadı.
- Ben dilenci değilim. İşim yok. Günlük çalışırım, ne iş bulursam yaparım. Fakat bu gün bütün gün iş aradım, aksilik bu ya, hiçbir iş bulamadım.

Bülent oturduğu bankı işaret ederek yer gösterdi.
- Oturun biraz dertleşelim bari, dedi.

Adam çekingen çekingen oturdu yanına.
- Yok mu eşin dostun, borç alacak akraban?
- Fakirin akrabaları da fakir olur beyim. Bulurlarsa kendi karınlarını doyururlar.
- Dilenecek kadar çok mu seviyorsun karını?
- Hem de çok seviyorum. Otuz yılımı aydınlattı o benim.
- Hımmmm. Aşk, hem de otuz yıl süren aşk. Hayret doğrusu! Aşkın ömrü en fazla üç yıl diyorlar oysa. Sen otuz yıldan bahsediyorsun.
- Evet. Geçen yıllar sevgimi azaltmadığı gibi artırdı.
- Söyle o zaman, nedir evlilikte mutluluğun sırrı? Sözlerine bakılırsa sen mutluluğun formülünü bulmuş gibisin.
- Ben ilkokulu bile bitirmedim. Öyle formül falan bilmem.
- Formül dediysem kimya formülü sormuyorum canım. Ben de altı yıllık evliyim. Sevdiğim kadınla evlendim, fakat mutlu değilim. Sürekli kavga ediyoruz. Daha iki saat önce kapıyı çarptım çıktım... Evimiz, arabamız, işimiz, gücümüz, her şeyimiz var; ama mutlu değiliz. Senin hiçbir şeyin yok; ama mutlusun. Para mı acaba bizi mutsuz eden?


- Hiçbir şeyim yok mu? Hayır benim her şeyim var. Benim karım her şeyim. Sevgilim, eşim, arkadaşım, hayat yoldaşım. Hayatımı paylaştığım insandan daha değerli ve daha önemli ne olabilir ki dünyada? Sizin ev, araba, iş diye ''her şey'' dediğiniz şeylerdir aslında ''hiçbir şey'' olan.
- Öyle deme, şu kadar varlığın içinde bile karım her şeyden şikâyet ediyor. Bir de fakir olsam kim bilir ne olur?
- Altın tasın, kan kusana faydası yoktur beyim. Sen kadın ruhunu hiç anlamamışsın. Hiçbir kadın iyi bir evde oturduğu, her gün çeşit çeşit yiyecekler yediği için mutlu olmaz. Bir kadın, ancak kocasının her şeyi olduğunu bildiğinde mutlu olur.
- Sizin mutluluğunuzun sırrı bu mu?
- Olabilir. Ben karıma değerli şeyler alamıyorum; ama ona benim için ne kadar değerli olduğunu hissettiriyorum. O da çok mutlu oluyor.
- Bir kadına değerli olduğu nasıl hissettirilir?
- Küçük kızı severek.
- Küçük kız mı? Hangi küçük kız?
- Yaşı kaç olursa olsun her kadının içinde hiç büyümeyen bir küçük kız vardır. O kızı ne kadar çok sever, ne kadar çok mutlu edersen, o kadını da o kadar mutlu edersin.
- Nasıl yani?
- Küçük kız neleri sever, nelerden hoşlanır bir düşünün. Küçük kızlar hep beğenilmek, ilgi görmek isterler. Güzel olduklarını duymaya bayılırlar. Kendilerine prensesmiş gibi davranılmasını beklerler. Küçük kızlar hep prenses olmayı hayal ederler. Sürprizlerden hoşlanırlar. Biraz şımartılmak isterler. Sevilmek ve sevildiklerini hep duymak isterler. İltifata doymaz küçük kızlar.
Öyle değil mi?
- Haklısın. Benim dört yaşında bir kızım var. Adı Aylin. Her akşam boynuma sarılır "Babacığım beni ne kadar seviyorsun?" diye sorar. Giysisini değiştirdiği zaman etrafımda "Baba güzel olmuş muyum?" diye sorar durur. ''Güzelsin!'' demem de yetmez ona. " Harikasın! Prenses gibi olmuşsun!" demeliyim. ''Dünyanın en güzel kızı!'' demeliyim.
- İşte kadınlar bir ömür boyu bunu duymak isterler. Ben elli yaşındaki karıma böyle davranıyorum. Ömrümüz olur da seksen, doksan yıl yaşarsak böyle davranmaya da devam edeceğim. Ona "bebeğim" diye hitap ediyorum, çok hoşuna gidiyor. "Bebeğim bana bir çay yapar mısın?" dediğimde çay yapmak için nasıl koşturduğunu görmelisiniz.
- Hiç kavga etmez misiniz siz?
- Kavga evliliğin tadı tuzu. Arada biz de tartışırız. Küsüp barışmanın tadı ayrıdır. Benim karım bir keçi kadar inatçıdır. Onunla barışmak için uğraşmak ayrı bir keyif verir bana.
- Benim eşim çok ciddi kadındır. Hiç küçük kız havası yok onda.
- Küçük kızlar büyüdükleri zaman artık sevgi, ilgi istemeye utanırlar. En ciddi ya da en yaşlı kadının bile içinde o küçük kız mutlaka vardır. Yeter ki sen o tatlı kızı sevindirmeyi, mutlu etmeyi bil. Ve o küçük kızı asla aldatma. Yoksa bir daha sana güvenmez ve ne yaparsan yap hep kuşkuyla bakar. Küçük kızlar hem çabuk mutlu olurlar hem de çabuk kırılırlar. Çok narindir onlar. Hoyrat elleri sevmezler. Yumuşak dokunuşları severler.
- Bu tavsiyeni deneyeceğim. Fakat her zaman yapabilir miyim bilmiyorum. Bazen işlerim çok yoğun oluyor. O zaman eve çok yorgun gidiyorum.
- Bu sadece bir bahane. O küçük kızı mutlu etmek dünyanın en kolay işi. Çoğu zaman bir kaç tatlı söz yeterli olur. Sen o küçük kızı mutlu ettiğinde karşılığını fazlasıyla alırsın. Artık o seni rahat ettirmek için elinden gelen gayreti gösterir. Karısı mutlu olmayan erkek mutlu olamaz. Mutlu olmak isteyen erkek önce hayat arkadaşını mutlu etmelidir. Düşünsene somurtkan, mutsuz, sürekli söylenen biriyle yolculuğa çıksan ne kadar mutlu olabilirsin.
- Haklısın da ben de bütün gün ailem için çalışıp yoruluyorum.
- Yine para, yine dış sebepler. Evet para önemli ve gerekli ama kadınlar para için erkekleri sevmezler. Para geçici mutluluklar verir. Kadınlar hediye almayı severler. Paran varsa hediye al tabii. Ama hediyeyle mutlu olmasını bekleme. Hediyenin yanına sevgini katmazsan o hediyenin bir anlamı yoktur. Benim hiçbir zaman çok param olmadı. Günlük kazandım günlük yedik. Bazen aç kaldığımız günler oldu. Hiçbir zaman karımın kulaklarına altın küpe takamadım ama her zaman aşk sözleri fısıldadım. Hiçbir zaman boynuna pırlanta gerdanlık alamadım ama hep öpücüklerle sevdim boynunu. Hiçbir zaman ona ipek elbiseler giydiremedim ama kendi bedenimle ipek elbise gibi yumuşacık sardım bedenini ve mutlu ettim onu.

Adam ayağa kalktı.
- Bana müsaade, artık gitmeliyim, karım merak eder. Sen de git evine küçük kızın gönlünü al, belki o küçük kız şimdi evde ağlayıp duruyordur.
Bülent de ayağa kalktı. Kuvvetlice elini sıktı.
- Sizi tanıdığıma çok memnun oldum.
Elini bıraktı koluna girdi. Yolun karşısındaki pastaneyi gösterdi.
- Hadi gel eşin için şuradan çikolatalı pasta alalım, dedi.
Pastayı aldılar. Adam hayatında ilk defa karısına yaş pasta götürmenin mutluluğuyla, bin bir teşekkür ederek evinin yolunu tuttu. Bülent de pastanenin yanındaki manavdan karısının en sevdiği meyvelerden aldı.

Evine geldiğinde karısı şişmiş gözlerle mutfak masasında oturmuş su içiyordu. Bülent hiç konuşmadan meyveleri büyükçe bir tabağa döküp yıkadı, sonra eşinin önüne koydu.
- Bunlar dünyanın en şanslı meyveleri, dedi.
İnci hiç konuşmadı.
- Sorsana "Niye?" diye.
İnci kızgın kızgın:
- Niye? diye sordu.
- Çünkü dünyanın en güzel ve en tatlı kadının midesine gidecek, dedi gayet ciddi bir ses tonuyla.
İnci şaşırmış, bir anda yüzünün ifadesi yumuşamıştı.
- Bunlar senin sevdiğin meyveler, senin için aldım.
- Hayret bir şey! Her zaman kendi sevdiğin meyveleri alırdın. Benim hangi meyveleri sevdiğimi iyi hatırlamışsın. Aslında bu beklediğim istediğim bir şeydi. "Bak senin sevdiğin meyveleri aldım." Ama şimdi kıymeti yok. Çünkü sana çok kırgınım, meyve alarak gönlümü alamazsın.
- Özür dilerim seni kırdığım için.
Sonra Bülent yere diz çöktü.
- Cezam neyse razıyım. Ama bir tek şey istiyorum senden. Seni delice seven bu adamı senden mahrum etme.
Bülent yere çömelmiş, boynu bükük bir vaziyette çok komik görünüyordu. İnci kıkır kıkır gülmeye başladı.
- Affetmek o kadar kolay değil. Bakalım hangi cezalara katlanabileceksin, dedi.

Bülent işte o zaman ona muzip muzip bakan eşinin içinde sakladığı küçük kızı gördü.
''Bundan sonra her şey daha farklı olacak,'' diye düşündü...


16 yorum:

  1. Çok tatlı bir hikaye ..ve ne kadar da gerçek :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ve içinde alınması gereken basit ama harika bir ders :)

      Sil
  2. Biz kadınları anlatan ne güzel bir hikaye bu. Aslında biz kadınlar ilgi görmek, güzel sözler duymak ve sevildiğimizi hissetmek istiyoruz. Para, altın, gümüş, pırlanta bahane... İstediğimiz en önemli şey sevilmek ve değer görmek... Paylaşımın için teşekkürler, hikayenin sahibi kimse kalemine sağlık... Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çiçekler bile sevildiğini, değer verildiğini hissettiklerinde başka türlü açıyor.
      Dediğin gibi altın, gümüş, pırlantayla hiç alakası yok sevgili Nermin. Hikâye de olayın maddiyatla hiç ilgisi olmadığını anlatıyor zaten.
      Teşekkür ederim. Sevgiler benden...

      Sil
  3. Hayatın içinden bazı öyküler vardır. Gerçek veya kurgu, hiç fark etmez, okuyana, dinleyene can alıcı mesajlar iletirler. Yüzümüzde gülümseme yaratması bile önemli. İçimizdeki çocuk ya da küçük kız, ona değer verenler, onun varlığını unutmayanlar, onu tanıyabilenler gerçekten hem daha mutlu oluyor, hem daha mutlu ediyorlar.
    Hafızanın kayba uğradığı hastalıklarda da (Alzheimer gibi, demans gibi) insan çocukluğuna dönüyor. Çocukça davranışlar yapıyor, sevgiye, ilgiye aşırı ihtiyaç duyuyor. Hastalıklar başlamadan, sağlığımızda birbirimizi tanıyıp-anlayabilmek ne güzeldir.
    Sevgiyle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de sizin gibi düşünüyor, bu tarz anonim ya da halk hikâyelerini önemsediğim için zaman zaman paylaşıyorum. Bu hikâyedeki mesajı alıp uygulamaya koymuş bir eş asla pişman olmayacaktır, diye düşünüyorum. Yapacağı şey o kadar basit ki aslında. Ve sonuç kocaman bir mutluluk.

      Bu arada bir Alzheimer yakını için de aynı şeyin söz konusu olduğunu farkettim:
      Hastasının içindeki küçük kızı/erkeği görebilmek, daha doğrusu görmek zorunda olmak.

      Hastalıkta ve sağlıkta insanların birbirine sevgiyle ve anlayışla davranabilmesi dileğiyle.
      Teşekkürler, sevgiler.

      Sil
  4. Basit olan şeyler zorlaştırılıyor. Erkeklerin, evlendikten sonra " Her şeyin bittiğini " düşüncesiyle hareket etmelerine kaynaklanıyor. Sevgilerimle.
    .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bahsettiğin şey, kadına olan şiddetin arttığı şu günlerde en etkin nedenlerden biri, haklısın bahçeperim.
      ''Artık bu benim malım, bana mahkum, parama mahkum, ailesine geri dönemez'' benzeri pek çok hastalıklı neden dolanıp duruyor pek çok erkeğin beyninde. Ne isterse istesin yapmaya mecbur zannediyor, kölesi zannediyor. Hatta canını alma hakkı elinde zannediyor. Allah kahretsin öyle kadında güç gösterisi yapan, canını alan aşağılık erkek müsveddelerini!

      Sil
  5. itiraf ediyorum, gözlüğüm işyerimde kalmış tüm yazıyı okuyamadım..Baştaki tek satır dikkatimi çekti..Parayla pulla ilgisi olmayan minik sırlar..Çok hoşuma gitti..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Devamında kalıcı bir sır barındıran güzel bir hikâye vardı. Biraz uzun olduğu için kendim anlatmaya üşenip kopyaladım.

      Sil
  6. İçimizdeki kız çocuğunu görüp anlayabilseler eminim bir çok sorun çözülür...kadın ne ister ?kadın insan olduğunu değer verildiğini..hissettiği an dünyanın en pahalı mücevherleri bile o hissettiği duygudan daha değerli değildir ...sevgiyle kal..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşin sırrı aslında bu kadar da basit. Parayla pulla ilgisi yok.
      Sevildiğini, insan yerine konduğunu bilmesi yetecek o kadına.
      Yaşadıkları pek çok sorun çözülecek.
      Sakınılan sadece 2 kelime...
      Sevgiyle

      Sil
  7. Okumak bile içimi huzurla doldurdu, benim içimdeki bayağı bi küçük kız sanırım :) Her satırı ayrı bir öğüt, bir ders niteliği taşıyor öykünün. Eşini mutlu etmeyi bilen erkek mutlu erkektir bence de ve gerçekten de bunun yolu, kadının içindeki küçük kıza dokunmaktan geçer. Şahane bir öykü. Paylaşım için teşekkürler.

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen dediğin gibi. Hikâyenin kurgusu ve verdiği öğüt çok sağlam geldi bana da.
      Mutluluğun varlıkla yoklukla ilgisi yok. Yalnızca sevgidir her şeyin başı.

      Kadın cinayetleri vb haberler öyle yoğunlaştı ki bu ara.
      Tıpkı hikâyedeki gibi sevgi dolu iki kelimeyle samanlık seyran olacak, kesin.
      Kadının canını almak daha kolay oysa. Erkeklik dediğin kan dökerek kanıtlanır!

      Sevgiler

      Sil
  8. ne kadar guzel ıcımızde kı mınnak kız hep ıcımızde bu gercek

    www.kuzununannesi.com

    YanıtlaSil