2015/07/15

Yusufçuk İle Gelen Çocukluk

Gün akşamın kızıllığına boyanmak üzereyken ve ortalıkta derin bir sessizlik hakimken, balkondan şiddetli bir çıtırtı sesi geldi. Ardından, aralıksız biçimde devam eden ve hiç de yabancısı olmadığım, çok değişik bir ses ortalığı sardı.
Merak edip balkona çıktığımda gördüğüm neydi dersiniz?
Genç irisi(!) bir yusufçuk!
Camla kapatılmış balkonun açık penceresinden muhtemelen bir yere çarparak girmiş ve içeride kalmıştı.
Onu gördüğümde öyle heyecanlandım ki!
Çocukluğuma dair en önemli imgelerden biriydi çünkü.
Tek farkı; benim hatırladığım yusufçuklardan üç-dört misli büyük olmasıydı.
Tanrım! Canlı bir yusufçuk görmeyeli ne kadar uzun yıllar geçmişti...

Parmaklarının ucunda danseden zarif bir balerine benziyordu.
Harika desenlerden oluşmuş dantelimsi kanatları sürekli titreşim halindeydi. İçeride huşu içinde durmaksızın dansediyordu ve pencere açık olmasına rağmen çıkıp gitmeye hiç niyeti yoktu!
Çocukluğum bir mucize gibi çıkagelmiş, üstelik beni o günlere götürmek üzere ''beyaz perdeli'' bir ortamda adeta bir gösteri başlamıştı!

Ne yapmalıydım şimdi? Tıpkı çocukluğumdaki gibi önce usulca ve incitmeden yakalamalıydım onu. Işıltılı güzelliğinin detaylarını bir müddet yakından seyredip sonra da birkaç saniyeliğine yaka iğnesi yapmalı ve salıvermeliydim.
Yakalamak için epey uğraştırdı beni. Parmak uçlarıma aldığımda bir yandan kaçmak için debeleniyor, bir yandan da başparmağımı olanca gücüyle ısırıyordu. Gösterisini bozduğum için kızmış olabilir miydi?☺️

Çocukluğum bir yusufcuğun zarif kanatlarında, onun özel nostaljik müziği eşliğinde çıkagelmişti. Öyleyse şimdi sıra, tıpkı küçük bir kız iken yaptığım gibi onu bir yaka iğnesi olarak tam kalbimin üzerine koymaya, dünyanın en pahalı broşunu takmışcasına mutlu olmaya gelmişti...

İşte tam o an tıpkı yıllar yıllar öncesindeki gibi yine aynı şey gerçekleşti! Yusufçuk bıraktığım yerde yine hiç kıpırdamadan durmaya başlamıştı.
Anladım ki ne içimdeki çocuk ne de yusufçuk hiç değişmemişti...

Benim sevgili yusufçuğumun az önceki sinirli halinden eser yoktu artık.
Işıltılı bir yaka iğnesi olarak üzerimde duruyordu. Ancak, bu pozisyonda fotoğrafımızı çekmem zordu. Öyleyse zorunlu bir yer değişikliği gerekiyordu. Broşumu üzerimden nazik bir şekilde alıp stor perdenin üzerine koymayı denemeliydim. İşte tam da istediğim gibi bu kez orada hiç kıpırdamadan duruyor ve bana cömertçe pozlar veriyordu.

Yusufçuk, çocukluğumu bir beyazperde'nin üzerinde, tıpkı kısa metrajlı bir film gibi, tüm detaylarıyla ve inanılmaz biçimde yeniden yaşatmıştı. Acaba nereden çıkıp gelmişti? Bu bir mucize miydi...?

* * *



EK:
Çocukluğumda gördüğüm yusufçuk tam olarak böyle bir şeydi. Yukarıdaki yusufçuktan
birkaç hafta sonra balkonuma ziyarete geldi 😄😄👍👍💕😖

10 yorum:

  1. Ah ne güzel bir misafir :) İyi de poz vermiş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Üç ay kadar önce yusufçuk ile ilgili bir yazı yazmıştım hani.
      Öyle çok istemiştim ki onu görmeyi. Dileğim gerçek oldu :)

      Sil
  2. Eskiden bu böceğin girdiği evlerin bereketlendiği duyumunu almıştım. Umarım güzel haberlerin işaretidir. İyi bayramlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah ne güzel bir şey söyledin. Umarım öyle olur, güzel haberlerin sembolü olarak girmiştir evimize.
      Teşekkür ederim. Sana da iyi bayramlar...

      Sil
  3. uzun uzun inceledim yusufçuğu ve kanatlarındaki ince doğal işlemenin güzelliği ve simetrisine hayran kaldım. Doğada her şey ne kadar da güzel... Umarım Safiye arkadaşın dediği gibi olur ve bereketlenir yuvan :)

    İyi bayramlar tüm aileye

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İyi ki uslu durup fotoğrafını çektirdi. Ben onun bu huyunu çocukluğumdan biliyorum. Yoksa ne mümkün :) Gerçekten dediğin gibi, hayran olunası bir güzellik ve simetriye sahip.
      Çok teşekkür ederim. Umarım sizlerin evleri de bereket ve huzurla dolup taşar.

      Sevdiklerinle beraber keyifli bir bayram geçirmen dileğiyle, sevgiler...

      Sil
  4. Ne kadar da narin, uzaktan sevilesi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben yakından da sevdim maalesef. Hiç incitmeden ve toplam 1 dk kadar...

      Sil
  5. Her çocüğun çocukluk anılarındâ iz bırakan bir hayvan, bir böcek vardır mutlaka.
    Ğeçmişten güňümüze ñe güzel bir anlatım. Fotoğraflarda yusufçuk adeta yeniden canlanmış.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O yüzden, burada da anı olarak kalsın istedim.
      Teşekkür ederim. Beğenmiş olmanıza sevindim.

      Sil