Minik, Zarif Çiçekli Sarmaşıklar

İlkbaharın tam ortasında mıyız şimdi? Her şey nasıl da hızla akıp geçiyor. Onca yıl sonra grip olduğumu zannedip kendime bitkisel çaylar hazırlamam, etkili formülünü bloga da aktarmam ve Covid geçirmekte olduğumu öğrenip şoka girmem daha dün gibi. Onun üzerinden bile tam üç ay geçmiş.

Peşi sıra neler geldi geçti de bir depremin bıraktığı etki geçmedi ve geçmeyecek de. Aklıma her düştüğünde kalbim sızlıyor. Bir düşünün bakın. Sizin durumunuz farklı mı? 

O nedenle; acemice olsa da kenti keşfetmek adına başlattığım flanözlük deneyimleri, vb. beklesin biraz. Yaşama dairlerim ilkbahardan kaynaklı doğa yürüyüşleri bu aralar. Ağırlıklı olarak bitkilere yönelik. Çünkü doğadaki yeniden doğuşu izleyip ruhunu yıkamalı insan. Ayakları altına serilen bu olağanüstü iyileştirici güçten yararlanmalı. İç sıkıntısından kurtulup gevşemeli olabildiğince. Odaklanmalı. Farkındalığını artırıp yeni bir şeyler keşfetmeli. Sonra da kayıt altına alıp buraya sabitlemeli. Ne de olsa blog yazmak da etkili bir terapi yöntemi olarak psikologlar tarafından çoktandır ve yaygın biçimde önerilmekte.

Dolgu oluşturup yetiştiği duvarlarla bütünleşen, döşenmiş taşların arasında sere serpe büyürken zarif, minik çiçekler açarak harika bir örtü oluşturan ya da kenar yapan iki ayrı tür sarmaşıkla geldim bugün.

Darüşşifa'daki Ağaçla Sarmaşık

Edirne'de, Selimiye Camii'nden sonra en çok ziyaret alan Trakya Üniversitesi bünyesindeki Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlık Müzesi'ndeyiz. Sultan II. Bayezid tarafından 1488'de yaptırılan külliyenin içinde çok kapsamlı bir Darüşşifa ve bitişiğinde tarihimizin oldukça önemli bir sağlık ve eğitim kurumu olan Tıp Medresesi var. 

Medresenin önünde de böyle bir bahçe ve gövdesini sarmaşık kaplamış yaşlı bir ağaç.  

Gövdesi sarmaşıkla kaplanmış ağaçlara fazlasıyla göz aşinalığım olduğundan ve bir arıza olarak gördüğümden pek dikkatimi çekmemiş, vaktimiz kısıtlı olduğundan sadece önündeki tabelayı ''okumadan'' fotoğraflamıştım o gün. Tıpkı Darüşşifa'nın içinde sonradan okumak üzere çektiğim bilgi ve görsel içerikli diğer fotoğraflar gibi. Yandaki fotoğraf medresenin sosyal medya hesabından, en alttakileri ben çektim. Bu arada, 2020 Ocak ayındayız. İki ay sonra pandeminin başlayacağından bihaber.

Günlük Güneşlik Bir Günden

Bugünkü günlük güneşlik, mis gibi havayı görüp de kendini dışarıya atmayan var mı? 

Aralık ayına çok az kaldı. Resmi olarak kışa girilecek artık. Bir daha istesek de ağaçlara, kuşlara, çiçeklere selam vermek, bol bol güneşlenmek üzere çıkamayız dışarıya...

O halde bugünkü yürüyüşümde çektiğim fotoğrafları hemen sıralayayım buraya. Sıcağı sıcağına yerini alsın. Sanki elinizde mini bir albüm varmış etkisi yaratsın diye yorumlara da kapalı olsun ki, şöyle arkaya yaslanıp rahatça bakılabilsin. 

Arka taraftaki harika deniz manzarasıyla bütünleşmiş şu pembe güle hayran kalıp başından ayrılamadım. Gördüğüm diğer güller dalları ve yapraklarıyla birlikte epey zamandır sararıp solma sürecine girmişken, onun bu mevsimde bu kadar güzel ve  taze oluşu inanılmazdı. Bildiğim bir şey varsa; insanın içinde umuda dair bir şeyler uyandırıyordu.

Sarmaşık mı Sırnaşık mı?

Hem söylem hem içerdikleri anlam ve eylem olarak bir hayli benzeyen ''sarmaşık'' ve ''sırnaşık'' sözcüklerinin birbirleriyle köken olarak hiçbir bağlantısı yokmuş, hayret!
Bence var...
TDK sözlükte ''Rahatsız eden, sıkıntı veren, arsız, yalaka'' gibi anlamlar içeren ''sırnaşık'' sıfatını dilimize kazandıran kişi bu kelimeyi düşünürken sarmaşık ile direkt bağlantı kurmuş, kesin. Nasıl mı?
Sarmaşığın bulduğu yere uzanıp yapışarak ve dolanarak ilerleyen arsız bir bitki olduğunu iyi bilen biriymiş kendisi.
Bence o yüzden bu kadar benziyor iki kelime.

Bahçe ve bina duvarlarını güzelleştirmek için ideal bir bitki olan sarmaşığın; kızıl sarmaşık, yıldız sarmaşık, salkımlı sarmaşık gibi dekoratif türleri var. Bilirsiniz, büyürken öyle istediği her yere uzanıp ilerlemesine izin verilmiyor. Yani belirli aralıklarla budanması gerekiyor.
Peki ya budanmazsa?
Sarmaşık en çok çam ağaçlarına musallat oluyormuş, bakar mısınız? Bir de ceviz ağaçlarına. En alttan başlayarak gövdelerine öyle yapışmış ki, her biri sarmaşık ağacına dönüşecekmiş neredeyse. Bir ağaç bu kadar mı rahatsız edilir, bu kadar mı sıkboğaz edilip sıkıntı verilir? Üst dallara kadar bir hastalık gibi sirayet etmiş. Ağaçlar ağaçlıktan çıkıp yok olma sürecine girmişler resmen. Ellerinden hiçbir şey gelmediğinin, acziyetin ve teslimiyetin resmini sergiliyor zavallılar. Adeta can çekişiyorlar. Koskoca birer çam ağacı, ceviz ağacısınız siz. Arsız ve sırnaşık bir sarmaşığa yenik düşmek neden?

Sonbahardan Yansıyanlar

Gözle görülebilir bir devinim, bir senfonidir sonbahar. Mevsimlerin en hasıdır SOMBAHAR...
Sanatçı ruhlarda üretkenliğin arttığı, en güzel şiirlerin yazıldığı, şarkıların yapıldığı, romantizm kokan mevsim olarak bilinse de, bana göre bir hüzün ya da hazan mevsimi olarak görülmemesi gerekendir sonbahar...

Gri bulutların, yağmurların, soğuk rüzgârların, erkenden gelen akşamların mevsimidir. Yeşilin yorgun düştüğü, ağaçların durmadan sarı, kızıl, kahve tonlarında yapraklar döküp kaldırım kenarlarına kümelediği, rüzgârlarla dansettirdiği muhteşem bir zaman dilimi, bir görsel şölendir. Arabaların park lambalarının sokak lambalarına karışıp ıslak yollarda yakamoz oluşturması, geceye ve romantizme armağanıdır mesela...

Hiçbir yere takılmadan erkenden eve gidip koltuğa gömülme isteğidir kimi zaman. Pencereyi açıp bir fincan kahve ve klasik müzik eşliğinde çiseleyen yağmura kapılıp mest olma halidir.

Sonbaharın son demleri... Fırsat buldukça çıkın, gezin dolaşın, doya doya yaşayın bu eşsiz mevsimi. Doğadan yansıyan huzur ve dinginlik bırakın ruhunuza işlesin. Kasımpatılarla haşır neşir olduğum günden kalanlar ve sonrası için çektiğim fotoğraflarda sıra. En başa aldığım o yemyeşil ve hüzün dolu gözlerin sahibine dikkat. Bu güzellik peşime takılıp bana arkadaşlık etmekle kalmadı, öyle harika pozlar verdi ki...