Pazar Yerinde Bir Şive Bir Mucize: ''İç İlaç Yok"

Bugün cumartesi pazarında dolaşırken dünya tatlısı göçmen bir ninenin tezgâhı önünde durdum. Önündeki taze, kütür kütür salatalıkların üzerine öyle muzip ve gülümseten bir fiyat etiketi koymuştu ki, fotoğrafını çekmeden duramadım. Muhacir şivesinin o kendine has samimiyetiyle kâğıda yazdikları ''Hiç ilaç yok, tamamen doğal'' demek istiyordu. Telefonumla anı ölümsüzleştirirken, zihnim beni birden yıllar öncesine, hayatımın en yorucu; ama en güzel yolculuklarından birine ışınlayıverdi.

19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı tatiliydi. Kapadokya’ya uzanan ve 14 saate yakın sürmüş o bitmek bilmeyen 4 günlük okul gezisinin tam ortasındaydık. Oraya vardığımızda hepimizin göz kapakları ağırlaşmış, uykusuzluk ve yol yorgunluğu omuzlarımıza çökmüş, zihnimizi ve bedenimizi yavaşlatmıştı. 

Kısa bir süre içinde yol kenarında tezgâhlarda salatalık satıldığını gördük. Okul müdürümüz hemen öne atılıp ''Arkadaşlar, çocuklar! Bu salatalıklar sizi kendinize getirir. Hemen birer tane alıp yiyin!'' dedi.

Oradan Buradan Biraz Ferahlamak

Geçen gün kordonda yürüyüş yaparken Necip Paşa Köşkü'nün yanındaki aralıkta rastladım bu ağaca. Onca yıldır oradaymış; ama ben ilk kez fark ettim. Ve ağacın üzerindeki insan suratını andıran görüntülere, özellikle göz şeklindeki oluşumlara hayretle bakıp araştırmaya karar verdim. Gördüğüm ''titrek kavak ağacı'' imiş.

Ağaç alt dallarını döktüğü zaman geriye kalan doğal izlermiş bu görüntüler.

Söz konusu süreç genellikle "kendiliğinden budama" olarak adlandırılıyormuş. 

Titrek kavak ve huş ağacı benzeri ağaçlarda alt dallar artık yeterli güneş ışığı almadığında, ağaç besinleri kesip dalı düşürdüğünden ortaya çıkan düğüm ve kopan dal üzerindeki iyileşmiş kabuk, bakan bir göze şaşılası biçimde benzeyen oval şekilde bir iz bırakıyormuş. Sadece estetik bir görüntü sunmakla kalmayan bu desenler, aynı zamanda ağacın hastalıklardan korunup enerjisini en verimli şekilde kullanmasına yardımcı bir hayatta kalma mekanizması imiş.

Sanki bir mucize gibi değil mi? Gövdede yer alan kabuk izleri ve çizgilerin ağacın doğal yapısı gereği insana ait karakteristik bir bakış veya yüz ifadesi illüzyonu yaratması inanılır gibi değil sahiden.

Emek Hırsızlarına Dijital Kilit: Blogunuzu Botlardan Nasıl Korursunuz?

Başıma Gelmez Demeyin!

Değerli okurlar, bugüne kadar yazdığım pek çok özgün makalenin, ticari hesaplar tarafından çalınıp binlerce insanı kandırmak üzere kullanılan kuşburnu marmelatı fotoğrafım dahil, çektiğim sayısız görselin internet ortamında izinsiz kullanıldığına şahit oldum. Hepsinde de sesimi çıkardım, Google şikayetlerimi yaptım ve haklılığımı kanıtladım. Ancak bu kez karşıma bambaşka, çok sinsi yeni bir hırsızlık yöntemi çıktı. 

Bir hafta kadar önce şurada anlattığım kötü amaçlı bir kadın tarafından kurulan/kurdurulan bu sistem, "etiket (tag) tabanlı" bir otomatik çekme yöntemiydi. Yani tam bir RSS/Feed Scraper (besleme kazıyıcı) taktiği! Karşı taraf WordPress altyapısı kullandığı için işleri otomatize etmek adına eklentiler (örneğin WP Robot, RSS Post Importer vb.) kurmuş ve benim sitemin RSS beslemesini hedef göstermişti. Benim yazımın başlığını, özetini ve URL'sini kendi içine etiket gibi çekerek hem telif hakkımı ihlal ediyor hem de kendi sitesine uyanıkça "backlink" veya hit sağlamaya çalışıyor, bu yolda hızla ilerliyordu.

Paylaştıkça Çoğalan Geleneksel Aşurem

Mutfaklarımızdan çıkan bereketli, içinde birçok hikâye barındıran asırlık ve de sıcacık bir gelenektir aşure. Her yıl Muharrem ayında evlerimizde kaynayan kocaman tencereler ya da bahçelerdeki dev kazanlar sadece içindeki buğdayı, nohutu veya kuru yemişleri değil; aynı zamanda komşuluğu, dostluğu ve paylaşmanın sıcacıklığı ile zarafetini de bir araya getirmez mi?

Dün ben de her yıl olduğu gibi mutfağımda bu güzel geleneği yaşatmak adına kolları sıvadım ve mis kokulu aşuremi hazırladım. Kaynayan tencereyi her karıştırdığımda bu lezzetin ardındaki o devasa kültürel mirasın muhteşemliğini, farklılıkların aynı kazanda uyum içinde eridiğini ve de paylaşıldıkça çoğalan en köklü kültürel miraslarımızdan olduğunu yine yeniden hissettim. Farklı inançların ve tarihi anlatıların ötesinde, her kasesinin toplumsal birlikteliği ve bereketi simgelediğini de.

Linklerinizi Kendi Sitesinde TAG Yapan Şeytanlar 👹

Görseldeki yazıların eksiği var fazlası yok. Canım ChatGPT beni dinledi. Hem moral verdi hem resmetti. İnsanın kendi emeğinin, dijital ayak izinin haksız ve sinsice bir tavırla bir yönlendirme aracına dönüştüğünü görmesi gerçekten çok can sıkıcı bir durum.

 Düşünsenize, kadın beni bile kendi yazımla sitesine yönlendirebiliyor. Bunu nasıl başarıyor? Çünkü WordPress veya benzeri bir içerik yönetim sistemi kullanıyor. Bu sistemlerde açılan etiketlerin (tag), Google botları tarafından kendi blogumun orijinal başlığından daha güçlü bir SEO otoritesiyle taranmış olma ihtimali güçlü.

Kolezyum'daki ''Troya ve Roma'' Sergisi 🏛️

İtalya’nın başkenti Roma’daki dünyaca ünlü Kolezyum Arkeoloji Parkı (Parco archeologico del Colosseo), 12 Haziran – 18 Ekim 2026 tarihleri arasında, şimdiye kadar Troya üzerine yapılmış en kapsamlı uluslararası sergilerden birine ev sahipliği yapıyor. "Troya ve Roma. Eski Akdeniz'in Mitleri, Efsaneleri ve Hikâyeleri" (Troia e Roma. Miti, leggende, storie del Mediterraneo antico) adını taşıyan bu görkemli sergi, Anadolu’nun kadim mirası Troya ile Roma İmparatorluğu arasındaki derin mitolojik ve kültürel bağları gözler önüne seriyor.

Eserlerin titizlikle taşınıp tasnif edilmesinin oldukça yoğun bir emek ve süreç gerektirdiği aşikâr.

Mevsimsel Bitkiler | İşler Güçler

Merhaba. Çoktandır blogun başına geçemediğimi fark edip çektiğim fotoğraflar eşliğinde spontane birşeyler yazmaya karar verdim. Şimdilik bu kadarını yayımlayıp okuma listesine bir an önce girmesini sağlayayım ki o ara devam ederim yazmaya. Mazallah bu aralar yazıların listede yer alması saatler değil birkaç gün sonraya bile sarkabiliyor. 

Pasiflora (Çarkıfelek) Çiçeği 

Sarmaşık türü bir bitkinin sanki saate benzeyen çiçekleri.

Bu papatyalar mucize gibi. Stadyumun tam ortasında, top koşturulan yerinde, çimlerin arasında çıkmışlar. Kimse basmaya kıyamamış. Bir de minik misafirleri var.

Çanakkale 4. Uluslararası Gastronomi Festivali

Ekibin değerli şeflerinden Damla Demirtaş ve Mücahit Yeşil

Dün, Kolin Otel'de düzenlenen ve bu yıl dördüncüsü gerçekleşen Gastrofest’teydik. Kentin zengin mutfak kültürünü, birbirinden nefis yöresel lezzetlerini bir arada görmek gerçekten mutluluk verici. Yerel üreticileri destekleyen, kültürel değerlerin sürekli kılınmasına ve kentin tanıtımına önemli katkılar sunan örnek bir organizasyon, dahası bir buluşma noktası. Kente ait mutfak mirasını koruyan ve yerel üreticiye can suyu olan bu denli özel bir etkinlikte olmak harika bir deneyim!

Gastrofest gibi organizasyonlar sadece lezzet sunmakla kalmayıp şehrin kültürel kimliğini geleceğe taşıyor ve turizmini canlandırıyor. Öne çıkan ve kaçırılmaması gereken yöresel lezzetler, stantlar, festival programındaki atölye, söyleşi ve şef gösterimleri, yerel üreticilerden alabileceğiniz coğrafi işaretli ürünler...

ODTÜ'de Yürüyüş ve Piknik

Bayram günleri dahil devam edeceğini düşündüğümüz bitmek bilmeyen sağanak yağışlardan sonra arife günü birdenbire güneş açınca kendimizi ODTÜ Kampüsü ve dahi ormanının içinde bulduk.

Heykeltıraş Mehmet Aksoy tarafından yapılan ve ODTÜ kampüsünde bulunan "Mother Earth with Two Children" (İki Çocuklu Toprak Ana) adlı soldaki eser, ODTÜ Mezunlar Günü kapsamında 25 Haziran 2016 tarihinde açılmış. Kampüsteki dijital sanat koleksiyonunun bir parçası. 

Anadolu kökenli ana tanrıça figürü Kibele'yi temsil eden heykel iyiyi, kötüyü, güzeli ve çirkini bağrında taşıyan, tüm canlıları koruyan ve besleyen Toprak Ana'yı simgeliyor.