Azrail'den Beter Olmak!

III. Murat 1595’de öldü. Ayasofya Camisi avlusundaki türbede 54 kişi yatmaktadır. Bunlardan 20’si oğlu, 23’ü kızıdır. Türbede yatan oğulların yaşı küçüktür, hatta altı aylık olanları bile vardır; ama hepsinin ölüm tarihi 1595’tir.

Peki 1595’de ne oldu? Saraya kıran mı girdi?

Hayır, salgın da olmadı, kıran da.

III. Murat öldükten sonra oğlu III. Mehmet tahta çıktı ve ilk işi de kardeşlerinin hepsini boğdurmak oldu.

Babasının tabutu saraydan çıkarken gerisinden 39 tabut daha geliyordu. III. Mehmet 19 erkek kardeşini ve 20 kız kardeşini öldürtmüştü!

Bununla yetinmemiş, babasının gebe eşlerini öldürtmüş ve ergenlik çağındaki iki kardeşinden gebe kalmış yedi cariyeyi denize attırmıştı. 

Genç şehzadelerden biri: 

“Beni kestanelerimi yedikten sonra boğun” diye yalvarıyordu! 

Evliya Çelebi, “Bir şehzadenin daha emzirilirken annesinin kucağından sökülüp alındığını, boğulduğunda emdiği sütün burnundan geldiğini” yazar. 😥

Saraydan tabutlar çıktığında Evliya Çelebi’nin naklettiğine göre “İstanbul halkının feryatlarını gökteki melekler duymuştu”.

III. Mehmet sadece bununla yetinmemiş 16 yaşındaki oğlunu da öldürtmüştür! 

III. Mehmet öldüğünde, I. Ahmet tahta oturdu. III. Mehmet’in cenazesi Ayasofya’ya götürüldü. Cenaze namazı kılınacaktı. Ama genç padişah gelmemişti!

Yolculuk ve İz: Kadının Hikâyesi

Kadın da erkek de insandır, ''insan'' türünün üyesidir, eşittirler. Tek farkları cinsiyetleridir. Nitekim hem kadın hem erkek yasalar karşısında eşit, toplumsal hayatta aynı haklara sahip değil midir? Oysa neredeyse kanıksanmış durumdaki cinsiyet rolleri (cinsiyetçiliğin tezahürü) arşa çıkmış durumda (Bkz. kadın cinayetlerindeki korkunç artış). Özetle; cinsiyetçilik, kadın olarak hayatımızın her alanında. Başta kadınlar olmak üzere (ötekileştirilmiş gruplar ve doğa dahil) sistematik ayrımcılık ya da şiddet mağduru.

“Yolculuk ve İz: Kadının Hikâyesi” doktor öğretim üyesi ve seramik sanatçısı Mine Poyraz'ın, kadının hikâyesini seramiğin estetiğiyle buluşturduğu ve kadın yaşamındaki derin izleri adeta bir dantel gibi işlediği eserlerden oluşan özel bir sergi.

Mavi Işıklar - Ankara Rüzgârı 💫

Bugün bir tesadüf sonucu öyle bir keşif yaptım ki! Bu efsane gruptan şimdiye kadar neden hiç haberim olmamış halen çözebilmiş değilim. Bahsettiğim kişiler arasında da isimlerini duyan yok. Şaşkınım. 

Grup, Fındıkzade'de yaşayan beş yetenekli arkadaş tarafından 7 Eylül 1964'te kuruluyor. ''Mavi Işıklar'' ismini ise beşinin birden en sevdiği renkten alıyor. Nejat Toksoy, Çetin ve Metin Yavuzdoğan, Cihat Günaydın ve Zamir Manisa'dan oluşan grup 1960 rock müziği rüzgârlarının estiği dönemlerde şarkılarıyla çok ses getirmiş bir rock grubu. 

1960'lı yılların genç kuşağını şarkılarıyla coşturan Mavi Işıklar, 36 yıl gibi uzunca bir ara verdikten sonra bu kez 2000 yılında rock tutkunu torunlarını Beyoğlu'ndaki Do - Bap'tan yükselen müzikleriyle kendinden geçirmiş. "Eski 45likler" – Türk Pop Müziği tarihi serisinde yer alan Mavi Işıklar Grubu'nun bu Best Of'u çok kaliteli bir arşivlik çalışma olarak biliniyor. 1966 yılında Milliyet okuyucuları arasında düzenlenen bir anket sonucu yılın topluluğu ödülünü alan Mavi Işıklar, sadece müzikleriyle değil, müziklerinin de ötesine geçen yaşam tarzları ve 1970 yılında Şan Sineması'ndaki konserlerine pijamalarıyla çıkmak gibi sahne şovlarıyla da ünlenmişler.

Uluslararası Zeybek - Zeibekiko Günleri

Bugün saat 18:30’da Belediye Kültür Merkezi Salonu muazzam bir gösteriye ev sahipliği yaptı. Başlangıçta sahne alan “Boğazın Efeleri” zeybek grubunun ardından Murat Emrah Yamanlı, Georgios Kokosis, Onur Tabak, Christos Katounas, Yusuf Türkel, Can Çinte ve Stavros Kalamatianos gibi aynı zamanda eğitim veren, hocalık yapan Türk ve Yunan isimler, iki kültürün kardeşliğini profesyonel performanslarıyla, dansla anlattılar.

Stavros Kalamatianos'tan

Zeibekiko Solo Show

Zeybek zeybek olalı böylesi muhteşem bir gösteri görmemişti. Büyülendik resmen. Seyretmeye doyamadık. Ve bir de iki ülke adına bir kucaklaşma sahnesi vardı ki duygulanmamak elde değildi.

Tırnak İşaretinin Doğru Kullanımı

George Orwell'ın 2013'te 35. baskısını yapan ''Hayvan Çiftliği''

CAN Yayınları tarafından basılmış herhangi bir kitap gerekliydi bugün bana. Orta odadaki küçük kitaplıkta beyaz kartona kırmızı kalpli baskısıyla hemen göze çarpan ince bir kitap olan 152 sayfalık ''Hayvan Çiftliği'' geldi aklıma. İşimi görecekti. 1981'de kurulan ve kısa sürede ülkemizin en saygın yayınevlerinden biri haline gelen CAN, geçen yıllar içinde modern, klasik ve çağdaş edebiyatın önde gelen kaliteli yayınevlerinden biri olarak yoluna devam ediyor.

Evde Nefis Çıtır Tavuk

Bugün evde yapabileceğiniz, en çok da sömestir tatilindeki çocuklar ve gençlerin beğeneceği harika bir tarifim var. Bugüne kadar evde yaptığım en lezzetli tavuk diyebilirim. Gerek görüntüsü, gerek içinin pamuk gibi, dışının çıtır oluşuyla adeta bir lezzet fırtınası. İki kez denedim ve bayıldım.

Havalar kış şartlarına girdi artık. Güneş fazla görünmeyince gündüzlerin uzadığı henüz belli değil sanki. Bu yüzden kimsenin canı sıcacık evinden dışarı çıkmak istemiyor gibi.

Sadete gelelim mi? Fast food restoranlarına gidip küçük miktarlar için dünya para ödenen çıtır tavuk parçalarını evde yapmak hiç de zor değilmiş. Hem de çok daha leziz ve sağlıklı olanı çıkıyor elinizden. Hemen tarife geçiyorum o halde.

Görünmez Kaza, Zakkumlar, Trump Kuşu

Ocak ayının tam ortasındayız. Kar birkaç akşam önce ilk kez, şöyle 10 dakika kadar ağır ağır, minik minik yağmak istese de başaramadı. Sağa sola savruldu, bazı taneler aşağı değil yukarı doğru savrulsak nasıl oluru denemek istedi. Olmadı, tutmadı. Vazgeçti her biri. Kar mar yalan oldu.

Öğleden sonraları genelde güneş açıp mayıs havasına bürünüyor. Geceleri hep ayaz. Yeni kış tarzımız aynen bu o zaman. Anlaşıldı.

Biliyor musunuz, sağ elimin serçe parmağında kocaman bir balon var şu an. İçi su dolu bir balon. Orta boy bir zeytin tanesi büyüklüğünde. Uzaktan pırlanta yüzük takmışım gibi duruyor. Perşembe Miraç Kandili idi ve aynı zamanda annemin yıl dönümü. O nedenle pişi yapmak istedim. Beklediğimden çok daha güzel oldu pişiler. Hiç yağ çekmeden pofuduk pofuduk büyüyerek pişti her biri. Kocaman oldular.

 

Kızgın yağın içinden tam en sonuncusunu alırken maşayı bırakmıştım artık. Bunu da çatal batırıp alıvereyim derken patlamasın mı o pişi. Aynı anda hem pişi hem elimdeki çatal koca tencere kızgın yağın içine düşmesin mi?

Yeni Yıldan Bu Yana

Yeni bir yılın on birinci günü de sona ermek üzereyken blogla ilgilenmeye karar verdim. Yeni yılla ilgili iyi dileklerimizin gerçekleşmesi umuduyla hayata devam ederken yine de bazı olaylar ya da görüntüler sıkıntı yaratmıyor değil. Misal bu şehirdeki otellerin ve en kaliteli mekânların Bulgarlar tarafından doldurulması, hatta kapatılması gibi. Sadece yeni yıl akşamı da değil. Adamlar her cuma soluğu burada alıyor. Otobüsler dolusu, akın akın. Tabii ki 1 Bulgar Levası 25,88 TL olduğu için. Alım güçlerini varın siz düşünün. 

''Seni hâlâ seviyorum 17 yaşım'' ne demekmiş bilen var mı? Bunu herhangi bir isim ya da marka olmadan bir yerlere asmak nedir? Neyin reklamı olduğunu çözebilen?

Seramik Sergisi: Uzak - Mehmet Coşar

Seramik sanatına ilgi duyanlar için Seramik Müzesinin geleneksel seramik sergilerinden birinde daha, 26 Aralık 2025 tarihinde Çanakkale Seramik Müzesinde açılan, başta 18 Mart Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı olmak üzere çok sayıda akademisyen, öğrenci ve sanatseverin katıldığı Seramik ve Cam Bölümü Öğretim Üyesi Mehmet Coşar’ın “Uzak” adlı sergisindeyiz.

30 Aralık'ta ziyaret ettiğim sergide Çanakkale’nin kültürel seramik mirasından beslenme yoluyla zaman, mekân ve üretim sürecine odaklanan eserler geleneksel üretim anlayışını çağdaş bir yorumla ele alıyor.