Anneannemin ilk göz ağrısı, mutfak konusunda el verdiği biricik torunu olarak bayrağı taşımaya devam. Temmuz ayı sona erdi. Bu demektir ki bu yıl da sırası gelenlerle kış hazırlıklarına işlem vakti.
Yalnız bu yıl içimi öyle bir heyecan kapladı ki! Meğer isimlerin bize oynadığı tatlı bir oyun varmış. Ben o lezzetine bayıldığım mis kokulu, meşhur Anjelika eriğin peşine düşüp mitolojik hikâyesi olup olmadığını araştırırken, karşıma meleklerin şifası olan "Melekotu" Angelica Archangelica çıkmaz mı? Yolculuk başta biraz karışsa da, mutfakta işlemden geçmeyi bekleyen bu asil ve de leziz mor eriklerin kuruma hikâyesi kendi mucizesini yaratmaya yetti bile!
Bundan 3 yıl önce heyecan içinde bu eriklerden yapılacak pestilin çok lezzetli olacağına inanıp kolları sıvamıştım. Ortaya çıkacak sonuçla ilgili şüphelerimle ve çekinerek de olsa kolları sıvamış, beklentimden çok daha kolay ve şaşırtıcı sonuçlar almıştım. Doğrusu üzerime müthiş bir güven duygusu yerleşmişti. Üstelik bir de lokum denemesi gerçekleştirmiştim. O da beklentimin üzerinde şahane bir sonuçtu.
Ne büyük heyecan ve mutluluktu ama! Cesaret ne muhteşem bir duygu.
