Haftanın Getirdikleri

Sardunya güzelliği sardı bu ara her yanı. Dışarıdayken gözüm hep evlerin balkonlarında. Balkon keyfi diye bir kavram var kesinlikle. Bazı evler var ki, nasıl da özene bezene dizayn etmiş saksılarındaki rengârenk çiçekleri, demir parmaklıklardan sarkan sardunyaları.

 Sıcak yaz günlerinde evin en gözde alanı balkon ya da bahçe oluyor haliyle. Konforlu bir oturma seçeneği, minik ve şık bir kilim, yer minderleri ya da puflarla şık bir yazlık oda havasına bürünüveriyor. Gece boyunca, serin serin keyfini çıkarmak üzere güneşin batması dört gözle bekleniyor. 

Sardunya deyince Bozcaada'nın Rum mahallesi geliyor bir de aklıma. Pencerelerinde el örgüsü dantel perdeler asılı olan, dar sokaklara karşılıklı sıralanmış tek katlı ve küçük müstakil evler. 

Pencere önlerinde sıra sıra saksılar, üzerlerinde sihirli bir el değmişçesine pırıl pırıl parlayan pembeli kırmızılı sardunyalar, küpe çiçekleri, renk renk menekşeler. Giriş kapısı kenarlarına ve bahçeye sıralanmış onlarca teneke saksıda genç begonviller, çardaklara sarılmış vaziyette gece boyunca mis gibi kokan yaseminler ve elbette sarmaşık güller...

Kuş Gözlemi, Alexa, Film, Kalburabastı

Bayramın birinci günü sıkıntılı bir hava ve kahvaltı sonrası çiselemeye başlayan yağmur eşliğinde başladı. Camların silinmesi üzerinden 24 saat bile geçmemişti. Normalde sinirlenmem gerekse de umrumda bile olmadı. Başka derdim mi yoktu. Eskidendi o. Pandemi öncesinde kaldı.

Gökyüzünü kontrol etmek üzere pencerenin önüne gittiğimde elektrik teline konmuş değişik türde bir kuş dikkatimi çekti anında. Daha önce görmediğim bir türdü. Tropik bir kuş olabilirdi. 

Heyecanlanıp fotoğraf makinemi almaya gittim hemen. Kapı-pencere kapalı olduğundan kuşu ürkütme gibi bir derdim de yoktu. Fotoğrafları odanın içindeyken, pencere önünden çektim. Sonra da laptop'a yükleyip merak içinde Google Görseller'e başvurdum. Bizim ufaklık kır kırlangıcı imiş meğer. Baştankara benzeri bir kuş sanmıştım oysa. Hani viral olmuş bir videoda Ukraynalı bir askeri nöbet esnasında gelip epeyce bir gagalıyor ve gülümsetiyordu. 

Bu arada; daha dün gibi. Oysa aradan tam iki yıl geçmiş. Pandeminin ilk aylarında yine aynı telin üzerinde videosunu da çektiğim Kırlangıç Ailesi-Mini Belgesel başlıklı ilginç bir yazı daha var. Kırlangıçların insan kıpırdanmalarından hiç ürkmediklerini, tellerde epey süre uyuduklarını, sağa sola dönerken tıpkı alt fotoğraftaki gibi top halinde küçüldüklerini de gözlemlemiştim:)

Kalburabastı Tarifi ve Ekmekler

Sessiz sedasız, karantina dahilinde geçirdiğimiz Ramazan ayı bitti bitiyor. Bayramı tüm ülke olarak sokağa çıkma yasağı içerisinde geçireceğiz, yine sessiz sedasız ve birazcık da hüzünlü. Bunların hepsine katlanma nedenimiz ve çabamızı sık sık aklımıza getirelim ki umutla beklediğimiz o güzel günlere daha kısa sürede ulaşalım. Ben hep böyle düşünüyorum çünkü. Güzel haberler de gelmeye başladı bir taraftan.

Bayram demek aynı zamanda geleneklerimiz dahilinde evde tatlı bulundurmak demek. Gelen giden olmayacak ama ben yine de bu geleneği sürdürmek adına bir şeyler hazırlamak istedim. Nasıl ki ekmeği dışarıdan alamıyorsam, iş başa düşüyorsa, tatlı için de evde yapma kuralını uyguladım. Zaten bir hesap çıkaracak olsaydım, karantina günlerimin en az dörtte üçlük bir dilimi sırf yeme içme ile ilgili uğraş vermek, beklet - yıka - kurula, pişir ya da dezenfekte et gibi çabalarla geçmiştir. Hangimizin öyle değil ki. Yalnız ben biraz abarttım sanki. Ekmek yapımıyla ilgili güzel bir kaynak buldum diye sanırım kendimden geçtim. Hava sıcaklıkları da bayağı yüksek olmasına rağmen fırınla bütünleştim vesselam:) Olsun varsın, bir taraftan da terapi oluyor. Bayram demiştik madem, ekmeklerden önce ilk kez denediğim ve çok beğendiğim kalburabastı tatlısından söz edeyim. Kim bilir, belki içinizden yapmak isteyenler çıkabilir.