Öyle bir ''Yoo. Ben balık yemem. Sevmem ki,'' hali. Bir vurdumduymazlık ki sorma gitsin. Yok böyle şaşılası, hayran olunası bir sabır:)
Bayılırım onların bu hallerini incelemeye. Çaktırmadan fırsat kollamaktadırlar aslında. Hayır, hayır. Öyle değil. Hani balıkçıların her birinden her an sürpriz bir parça gelebiliyor. İşte o ''muhteşem'' anı bekliyorlar.
Atılan o balık, daha havadayken güçlü bir mıknatıs etkisi gösterip tüm kedileri havaya sıçratarak üzerine çekiyor. Ve yere bile düşmeden kapanın elinde kalıyor. Böyle anlarda akrobatik hareketlerle başrol oynayan kedilerin çoğu uçuş esnasında birbirine giren patileri sayesinde gazi olmuştur zaten. Durum gözlerinden birini kaybetmeye kadar varmıştır.
Neden canlı balık müptelası oluyor ki kediler? Balıkçıların başında beklerken daha önceden etrafa dökülmüş balıklarla ilgilenmeyen kim bilir kaç kedi gördüm ben. Sanırım hepsi yapıyor bunu. Bunca sıkıntı, bunca sabır neden?





