Ölüm Dansı...
En çok kullanılan hali Fransızcası olan Danse Macabre. İng. Dance of Death, Alm. Totentanz, İtalyanca ve İspanyolcası Danza Macabra, Portekizcede Dança da Morte...
Yandaki resim, Geç Ortaçağ'da ölümün evrensel oluşuna dair çok yaygın bir alegori* olan Danse Macabre (ölüm dansı) örneği. 18. yy'dan kalma, ressamı bilinmeyen bir Alman tablosundaki ana detay. Görüldüğü üzere, farklı sosyal statüdeki dokuz kadın ölülerle dans ediyor.
Resmin tamamını bulup incelediğinizde Papa'dan imparatora, tüccardan deliye pek çok farklı figürü ölümle dans ederken göreceksiniz. Resim, cennet-cehennem, çarmıha gerilme, cennetten kovulma benzeri dini sahnelerle çevrelenmiş.
Ölüm teması, özellikle 14. yüzyıl boyunca süregelen ve savaşlardan daha çok can alan veba, yani Büyük Kara Ölüm salgınlarının ardından, dönemin sanatsal ifadelerinde tekrar eden popüler bir simge haline gelmiş. Bu sanatsal motifteki ana fikir; ölümün evrenselliği ve kesinliği karşısında dünyevi zevklerin ve ihtişamlı yaşamların önem taşımaması üzerine.
Kara veba salgını yüzünden tüm Avrupa'nın üzerine sinen ölüm dehşeti ve her an, her yerde gelmesi mümkün ani ölüm olasılığı insanlardaki dini duyguları yoğun hale getirirken, bu tarz histerik bir eğlence arzusu da uyandırmış: Ölüm dansı adıyla soğuk bir teselli. Ölümün kaçınılmazlığını gösteren, ona her daim hazır olmayı empoze eden öğretici bir oyun.
En çok kullanılan hali Fransızcası olan Danse Macabre. İng. Dance of Death, Alm. Totentanz, İtalyanca ve İspanyolcası Danza Macabra, Portekizcede Dança da Morte...
Yandaki resim, Geç Ortaçağ'da ölümün evrensel oluşuna dair çok yaygın bir alegori* olan Danse Macabre (ölüm dansı) örneği. 18. yy'dan kalma, ressamı bilinmeyen bir Alman tablosundaki ana detay. Görüldüğü üzere, farklı sosyal statüdeki dokuz kadın ölülerle dans ediyor.
Resmin tamamını bulup incelediğinizde Papa'dan imparatora, tüccardan deliye pek çok farklı figürü ölümle dans ederken göreceksiniz. Resim, cennet-cehennem, çarmıha gerilme, cennetten kovulma benzeri dini sahnelerle çevrelenmiş.
Ölüm teması, özellikle 14. yüzyıl boyunca süregelen ve savaşlardan daha çok can alan veba, yani Büyük Kara Ölüm salgınlarının ardından, dönemin sanatsal ifadelerinde tekrar eden popüler bir simge haline gelmiş. Bu sanatsal motifteki ana fikir; ölümün evrenselliği ve kesinliği karşısında dünyevi zevklerin ve ihtişamlı yaşamların önem taşımaması üzerine.
Kara veba salgını yüzünden tüm Avrupa'nın üzerine sinen ölüm dehşeti ve her an, her yerde gelmesi mümkün ani ölüm olasılığı insanlardaki dini duyguları yoğun hale getirirken, bu tarz histerik bir eğlence arzusu da uyandırmış: Ölüm dansı adıyla soğuk bir teselli. Ölümün kaçınılmazlığını gösteren, ona her daim hazır olmayı empoze eden öğretici bir oyun.
