Troya Yarı Maratonu - 20 Nisan 2025

Bugün hava çok güzeldi. Sabah yürüyüşümü maratonun yapılacağı saate göre ayarlayıp yola çıktım. Starta 1 dakika kala oradaydım. Keşke 5 dakika kadar önce çıksaymışım. Çünkü ben daha durup da nefes alamadan geri sayım başlamıştı. Neyse, yine de kordondaki o heyecanlı atmosfere şahit oldum. Rengârenk giysili sporcuların heyecanlarını gözlemledim.

Böylece ilk parkurun sporcuları koşuya başladı. Onların ardından 10.30'da ikinci gruba start verileceği duyurulunca bekleyip onları en baştan fotoğraflamaya karar verdim. İnsan hayatında kaç kez maratona rastlayabilirdi ki. İlk startın başlatıldığı yere ulaşmama 3 dk kala ''Hazır ol!'' komutu verilmiş, ardından İstiklal Marşımızı okumuştuk hep birlikte. Heyecanlı bir ortam vardı kordon boyunca. Sporcular ısınma hareketleri yapıyor, hatta bazıları koşuyordu. Peki ama enerjisini şimdiden harcamak değil miydi bu? Bir de çift gördüm. İkisi birden sigara içiyordu. Neredeyse uyaracaktım. Kendimi zor tuttum. ''Yahu sizin sondan birinci olma ihtimaliniz daha yüksek,'' deseydim keşke:)

Nehir Akansu Viyola Resitali | Troya Yarı Maraton Hazırlıkları

Yaylı çalgıları (özellikle de viyolonseli) çok sevdiğimi bloga epeyce yazmışlığım var. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi Nedime Hanım Konağı Yerleşkesi'ne, viyola ve doğaçlama sanatçısı Dr. Nehir Akansu'nun viyola resitaline gittik bugün. Sanatçının ''Viyola İle Sınırların Ötesine'' şeklinde bir mottosu vardı. Son derece güler yüzlü bir hanım olan Akarsu, çaldığı parçaların her biri için ön açıklamalarda bulundu. Yaklaşık 1 saat süren resitalin ilk bölümünü kaçırmıştık. Çünkü navigasyona rağmen, 2023'te Nedime Hanım Konağı'na taşınmış olan konservatuvarı bulmakta biraz zorlandık. Sıra dışı bir deneyim oldu bizler için. Tınılarla birlikte ruhumuz başka diyarlara doğru akıp gitti. 

Yurt dışında kariyerini sürdürmekte olan Nehir Hanım'ın başarılarının daim olması dileğiyle.

Cumartesiden Kalanlar

Dışarıda havanın buz gibi olduğu bir geceden sonra dün sabah uyanıp telefona baktığımda ekranda az sonra yağmur başlayacağı, saat 14.15'te sona ereceği bildirimi vardı.

Birebir tutan bir bildirimdi bu. Dakikasına kadar gerçek oldu. Dışarıda yapılacak bazı işler, alışverişler vardı. Evden hemen çıkmalıydı.

Alt yoldaki ayva ağacı çiçek açmıştı. Ayva kış meyvesiydi ama ''Ayva çiçek açmış yaz mı gelecek?'' diye başlayan o şarkı aklıma geliverdi hemen. Gülümsedim. Üzerindeki yağmur damlalarıyla muhteşem bir görüntüsü vardı ayva çiçeğinin. Değme çiçeklere taş çıkartırdı.

Yağmur bitmiş, güneş çıkmış, ayva çiçek açmıştı. Demek ki yaz başlangıcıydı artık. Bu kesindi. Hava sıcaklığı olması gerektiği gibiydi. Ne çok soğuk ne çok sıcak. Mart ayı kaç yıldır ılıman geçerken bu yıl tamamen tersi oldu. Keşke doğru orantı benzeri birşeyler gerçekleşip yaz günleri bezdiren Afrika sıcakları da bahara dönüşseydi.