Matbah, Arapçadan gelen ve ''mutfak'' anlamında kullanılan bir sözcük.
Mevlevihanelerde dervişlere yemek pişirilen dergah mutfağına da matbah deniyor. Ancak; matbah aynı zamanda ''Can'' adı verilen Mevlevi adaylarının 1001 gün süren çile esnasında en çok eğitim gördükleri, sabır, fedakârlık, çalışkanlık ve azim yeteneklerinin sınandığı yer.
O nedenle Mevlevi kültüründe matbah;
''insanın pişirildiği yer'' anlamıyla da bilinmekte. Ne kadar ilginç değil mi?
Buraya ilk giren mürit (dede adayı) patates soymak, yemek pişirmek, temizlik yapmak gibi mevlevihane hizmetleriyle işe başlarmış. Matbahlarda yüksek sesle konuşulmaz, gürültü edilmez, gülünmez ve hatta kapısının önünden geçerken bile ne kadar saygı duyulduğunun göstergesi olarak selama durulurmuş.