Oradan Buradan Daldan Dala

Esnaf dükkânına yazı asmış. Gülümsememek elde değil. 😀 Yazarken gerginliği geçmiştir ama, sonra tekrar geri gelmiştir bence. Ticaretle, özellikle de yiyecek sektörü ile uğraşanların birkaç yıl öncesinin onda biri kadar bile müşterisi yok artık. Ne yazık ki.

Erik ağacı çok erken çiçeklenmiş. Üstelik fotoğrafı çekeli 5 gün oldu. Yağmurlar dur durak bilmedi bu ara. Ondandır belki. Barajlar dolmuş çok şükür. Hatta taşmasın diye kapaklarını kapatıp Sarıçay'ın suyunu denize yönlendirecekleri haberleri dolaşıyor. Susuz kalacağız tehlikesi birdenbire yok oldu böylece. Darısı ülkemizdeki diğer sıkıntılar için de gerçek olsun.

Troya Atı'nda değişiklikler vardı. Terkisi ve boyun kısmı da halatlanmış. Herhalde süs olsun diye değildir. Sağlama alınmış bence ve yakışmış. 

Bir türlü bıkmadım. Yine stokladım. Burada 7,5 kg Trabzon hurması var. 4-5 tanesi 1 kg çekiyor. Herhalde son haftasıdır artık. Balkonda en az 10 gün dayanıyor. Sonrası el mahkum çaresizlik :)

2018 başında bloglararası bir etkinlik vardı. Her gün 1 motif örülüp battaniye oluşturulacaktı. Ben biraz geç duyduğumdan geriden katıldım; ama tam 8 ay boyunca hiç pes etmeden 17 x 15 motiflik koca bir battaniye bitirdim. O gün bugündür alışkanlık yaptı. En son yine kağıt ipten günde 1 motif örüyorum. Bu arada tırnak işareti kontrolünden geçen CAN'lar da oradalar. Nokta ile biten her bir alıntı cümlenin istisnasız noktadan virgüle dönüşmüş hallerini barındıran halleriyle tabii.

Kent Müzesi'nin üst katında müzeye bağışlanmış objelerin içinde çocukluğumun at arabası ve at koşum takımını görmek çok şaşırttı beni. Genellikle İç Anadolu'da rastlanıyormuş çünkü bu arabalara. Semer iskeletinden ata takılan parçalara kadar hepsi gözümün önüne geldi. Tabii arabanın ahşap kasasının dört tarafı resimlerle bezenmiş rengârenk hali de.

Epeyce bir bu şekilde kaldılar. "Kedilerde de 14 Şubat kutlaması var galiba" diye düşündüm 😅 

Aslında görüldüğü üzere işin aslının nereye dayandığı her zamanki gibi hiç şaşmıyor.