Gelincikten Yapılmış Gelin

Çocukluğumdan hatırlarım. Anneannem bana gelincikten bir gelin yapmıştı. Çok kısa bir sürede; ama şahane bir gelin. Elime alıp hayretle ve hayranlıkla bakakalmıştım. Daha sonrasını hatırlamıyorum. Bir daha da aynı şekilde yapılmış bir gelincik hiç görmedim. Hatta ''Gelincikten yapılmış alelade bir gelincikti belki. Görünce çok şaşırıp çok mutlu olduğum için zihnime şahane bir gelin olarak kazınmış,'' diyerek son kararımı vermiştim. Zaman içinde gelincik çiçeği gördüğüm vakit gelin yapma deneyimlerinde bulunmadım değil. Emin olduğum tek şey duvağın kırmızı olduğuydu. Bir de kırmızı taç yaprakların arkaya doğru döndürüldüğünde duvak olduğu. Bu verilerle ortaya bir türlü güzel bir gelin çıkaramıyordum. Kim bilir, belki gerçekten de çocukluğumdan kalma bir hayaldi gördüğüm.

Bahar Muhabbetleri

Bu ara tadı tuzu yok insanların. Yalnızca bloglarda değil, Twitter'da da bariz bir durgunluk var. En aktif kullanıcılar bile adeta kabuğuna çekilmiş, tek tük tweet atıyor. Bunu ilk kez gözlemliyorum. Kendi durumum da farklı olmadığına göre sebebin ne olduğu aşikâr.

Bahar başlayıp da erikler nohut büyüklüğüne ulaştı mı etrafında mutlaka çocuklar olur, öyle değil mi? Evde kiloyla erik olsa da o minnak eriklerin tadı başka oluyor demek ki.
Bu çocukları yürüyüş esnasında, yolun üst kısmından gördüm. Çocukluk hatırası, bir fotoğraflarını alayım derken korkup kaçışmaya, saklanmaya başlamasınlar mı?
''Korkmayın çocuklar,'' diye bağırdım mecburen. Rahatlayıp ortaya çıkmaya başladılar. Bir tanesi ''Abla neden resmimizi çektin, polise mi vereceksin?'' demez mi?

Ne kadar şaşırdım anlatamam. Birkaç cümleyle o ağacın sahipsiz olduğunu, göz hakkı diye bir şey olduğunu, başka bir yerde sahibinden izin almadan bunu yapmamalarını falan söyledim. O an tam da içimden geçtiği şekilde ''Memlekette yeterince azılı hırsız var. Çalıp çırpmadık şey bırakmadılar. Sizin yaptığınız ne ki bu kadar korktunuz!'' diye bağıracak halim yoktu tabii yolun orta yerinde...