Son yazımın üzerinden bir haftadan fazla geçmiş. Aşırı sıcaklar da devreye girince yazma isteğim sıfıra inmiş. Yoo dostum, tehlikeli bir durum bu. Böyle devam ettiğin sürece her gün hatta her saat aleyhine işleyecek, iyice tembelleşip blogu kapatma kıvamına dahi geleceksin. Bunu iyi bilirsin.
Oysa yazmak en iyi terapiydi. Yazdığın sayfayı bitirip yayına verdiğinde jöle kıvamına geliyordun, hatırla. Üstelik bilimsel tescili olan bir terapi yöntemiydi yazmak. Eski tarihli yazılarında dolaşmak bile ilaç gibiydi. O nedenle, hemen şimdi silkelenip kaldığın yerden devam etmen gerek.
