Şiddetli Sağanak

Bir temmuz gecesi dışarıda usul usul yağan yağmurun aniden şiddetlenmesiyle gelen sağanak yağışı izlemek ne farklı bir duyguymuş. Sokak lambasının altındaki damlaların görüntüsüne ve sıklığına bakar mısınız? Neredeyse hiç boşluk yok!

''Göğe Bakalım'' deyip iki yılı aşkındır gözlem altına aldığım gökyüzünün icraatı çok farklıydı bu kez. Ay ve yıldızlar yok olmuş, uçsuz bucaksız o devasa sahnede gecenin bir yarısı muhteşem görüntülerle eşsiz bir yağmur senfonisi başlamıştı. 

O kadar şiddetli bir sağanaktı ki. Açık balkonda olmama rağmen hiçbir şekilde ıslanmamıştım. Tamamen dikey olarak yağıyordu. Bu esnada toprak kokusuyla karışık çok hoş bir serinlik kapladı her yanı. Ses, görüntü, koku, ferahlık ve tabii ki heyecan göklerden geldi bu kez. Daha önce hiç yaşamadığım biçimde ve doyumsuzdu...

Birkaç dakika önce şiddeti azaldı. Anı olarak buraya aktarmasam olmazdı. 😉

Doyumsuz Gün Batımları

Adım adım gün batımı takip etmek geçen yıldan beri neredeyse en büyük tutkum. 

Pandemi günleri zorunlu balkon hayatıyla gelen harikulade bir alışkanlık oldu bu bende ve özelikle de temmuz ayında zirve yapıyor. İşin garibi artık balkondan izlemek kesmiyor. Şehrin en yüksek tepelerinden birinde bulunan Özgürlük Parkı'nda geçirilecek bir akşam öncesi bu olağanüstü keyfi ikiye katlıyor çünkü. 

Gün batımı güzelliğinin zirve yaptığı günlerden geçiyoruz, evet. Gökyüzünde hafiften bir pembelik ve bulut kümelerinde dalgalar halinde kızıl çizgiler belirdiğinde başlayan  doyumsuz  gün batımları (gurub) üzerine öyle çok söz söylemiş ki şair ve yazarlar. Tam bu satırları yazdığım dakikalarda yeni bir gün batımıyla ömrümüzden bir gün daha sona erdi kızıl alevler arasında...