Bir temmuz gecesi dışarıda usul usul yağan yağmurun aniden şiddetlenmesiyle gelen sağanak yağışı izlemek ne farklı bir duyguymuş. Sokak lambasının altındaki damlaların görüntüsüne ve sıklığına bakar mısınız? Neredeyse hiç boşluk yok!
''Göğe Bakalım'' deyip iki yılı aşkındır gözlem altına aldığım gökyüzünün icraatı çok farklıydı bu kez. Ay ve yıldızlar yok olmuş, uçsuz bucaksız o devasa sahnede gecenin bir yarısı muhteşem görüntülerle eşsiz bir yağmur senfonisi başlamıştı.
O kadar şiddetli bir sağanaktı ki. Açık balkonda olmama rağmen hiçbir şekilde ıslanmamıştım. Tamamen dikey olarak yağıyordu. Bu esnada toprak kokusuyla karışık çok hoş bir serinlik kapladı her yanı. Ses, görüntü, koku, ferahlık ve tabii ki heyecan göklerden geldi bu kez. Daha önce hiç yaşamadığım biçimde ve doyumsuzdu...
Birkaç dakika önce şiddeti azaldı. Anı olarak buraya aktarmasam olmazdı. 😉
