Sarmaşık mı Sırnaşık mı?

Hem söylem hem içerdikleri anlam ve eylem olarak bir hayli benzeyen ''sarmaşık'' ve ''sırnaşık'' sözcüklerinin birbirleriyle köken olarak hiçbir bağlantısı yokmuş, hayret!
Bence var...
TDK sözlükte ''Rahatsız eden, sıkıntı veren, arsız, yalaka'' gibi anlamlar içeren ''sırnaşık'' sıfatını dilimize kazandıran kişi bu kelimeyi düşünürken sarmaşık ile direkt bağlantı kurmuş, kesin. Nasıl mı?
Sarmaşığın bulduğu yere uzanıp yapışarak ve dolanarak ilerleyen arsız bir bitki olduğunu iyi bilen biriymiş kendisi.
Bence o yüzden bu kadar benziyor iki kelime.

Bahçe ve bina duvarlarını güzelleştirmek için ideal bir bitki olan sarmaşığın; kızıl sarmaşık, yıldız sarmaşık, salkımlı sarmaşık gibi dekoratif türleri var. Bilirsiniz, büyürken öyle istediği her yere uzanıp ilerlemesine izin verilmiyor. Yani belirli aralıklarla budanması gerekiyor.
Peki ya budanmazsa?
Sarmaşık en çok çam ağaçlarına musallat oluyormuş, bakar mısınız? Bir de ceviz ağaçlarına. En alttan başlayarak gövdelerine öyle yapışmış ki, her biri sarmaşık ağacına dönüşecekmiş neredeyse. Bir ağaç bu kadar mı rahatsız edilir, bu kadar mı sıkboğaz edilip sıkıntı verilir? Üst dallara kadar bir hastalık gibi sirayet etmiş. Ağaçlar ağaçlıktan çıkıp yok olma sürecine girmişler resmen. Ellerinden hiçbir şey gelmediğinin, acziyetin ve teslimiyetin resmini sergiliyor zavallılar. Adeta can çekişiyorlar. Koskoca birer çam ağacı, ceviz ağacısınız siz. Arsız ve sırnaşık bir sarmaşığa yenik düşmek neden?

Sonbahardan Yansıyanlar

Gözle görülebilir bir devinim, bir senfonidir sonbahar. Mevsimlerin en hasıdır SOMBAHAR...
Sanatçı ruhlarda üretkenliğin arttığı, en güzel şiirlerin yazıldığı, şarkıların yapıldığı, romantizm kokan mevsim olarak bilinse de, bana göre bir hüzün ya da hazan mevsimi olarak görülmemesi gerekendir sonbahar...

Gri bulutların, yağmurların, soğuk rüzgârların, erkenden gelen akşamların mevsimidir. Yeşilin yorgun düştüğü, ağaçların durmadan sarı, kızıl, kahve tonlarında yapraklar döküp kaldırım kenarlarına kümelediği, rüzgârlarla dansettirdiği muhteşem bir zaman dilimi, bir görsel şölendir. Arabaların park lambalarının sokak lambalarına karışıp ıslak yollarda yakamoz oluşturması, geceye ve romantizme armağanıdır mesela...

Hiçbir yere takılmadan erkenden eve gidip koltuğa gömülme isteğidir kimi zaman. Pencereyi açıp bir fincan kahve ve klasik müzik eşliğinde çiseleyen yağmura kapılıp mest olma halidir.

Sonbaharın son demleri... Fırsat buldukça çıkın, gezin dolaşın, doya doya yaşayın bu eşsiz mevsimi. Doğadan yansıyan huzur ve dinginlik bırakın ruhunuza işlesin. Kasımpatılarla haşır neşir olduğum günden kalanlar ve sonrası için çektiğim fotoğraflarda sıra. En başa aldığım o yemyeşil ve hüzün dolu gözlerin sahibine dikkat. Bu güzellik peşime takılıp bana arkadaşlık etmekle kalmadı, öyle harika pozlar verdi ki...