Tül Perdedeki Bıçak İzleri 🔪

Yazıyı bitirip başlığını koyduktan sonra okurların ilk anda polisiye türü bir deneme okuyacağını zannetmelerinin muhtemel olduğunu düşündüm birden...

''Gerilim içindeki genç adam odaya doğru kuşkuyla ilerlerken tül perdenin ardına saklanmış olan ve elindeki bıçağa kadar bariz biçimde görülebilen katili fark edip duraksadı,'' diye başlayan bir deneme mesela.

''Ben bu başlıkta bir deneme yazmadım hakim bey. Güneş yazmış. Şey, pardon! Diyecektim ki 'Tül perdedeki o bıçak izlerini güneş yapmış.'

''İzahı olmayan şeylerin mizahı olur'' demişler hani. Bu da ona benzedi. Malumunuz bu yılki sıcaklara ''aşırı'' demek hafif kaldı. Bunalmaktan, bezginlikten mahvolduk. Nerelere gideceğimizi, ne yapacağımızı şaşırdık. 

Tül perde ile bıçak ilişkisi kurmak da yan binadaki komşumdan armağan. Her zaman yaptığımız gibi birgün yine balkondan balkona sıcakların dayanılmazlığını şikayet ediyorduk birbirimize. Dedim ki: ''Bizim tül perdeler bile bu yılki sıcaklara dayanamadı. Bazı yerleri kopuk kopuk olmuş. Değiştirmemiz lazım.'' Komşum birden çok şaşırdı: ''Aaa, bizim tüller de biri gelip bazı yerlerinden bıçaklamış gibi oldu bu yıl. Güneşten miymiş meğer?!''

Kavurucu Sıcaklar - Hayalet Şehirler

Fotoğraf ne alâka derseniz, havadaki nem oranını görmek üzere kendimce yaptığım bir deneyin sonucu. Geçen yıl da pestil benzeri girişimlerde bulunmuştum. Maksat güneşin yakıcılığını fırsata çevirmek olsa da bu durum havadaki nemin izin verdiği kadar. 

Yok öyle ''Kızgın güneş çok çabuk kurutup halleder,'' diye garantilemek. 

1 kg kadar kayısıyı kurutmam en fazla 2 gün sürer derken tamamen kurumanın beşinci güne kadar sarkıp uzaması inanılacak gibi değildi. Birkaç yıl önce yine böyle kavurucu bir günde çabucak kurur diye yıkadığım çamaşırlar bir türlü kurumak bilmemiş, akşama kadar asılı kalmıştı. 

Nem olayı nelere kadirmiş ilk o zaman yaşayarak öğrenmiştim. Böylece kayısıların akıbetinden sonra su oranı nispeten daha az olan armut domatesleri incecik dilimleyip aynı gün kurutma fikrimden vazgeçtim. Hiç mi hiç uğraşamam.

Sözün özü, günlerdir devam etmekte olan dayanılmaz sıcakların yanı sıra yükselen nem oranları hayatı feci etkiliyor. Sıcaklık ve nemin tüm yurtta etkili olduğunu, önümüzdeki hafta sıcaklıkların pek çok şehirde 40 dereceye ulaşacağını belirten meteoroloji uzmanları bu şehirler için idari izin verilmesi gerektiği çağrısında bulundu. Zaten bugün Hatay - Arsuz'un 66 derece, Kocaeli - Kandıra'nın 52 dereceyi gördüğü haberleri vardı. Bizim burası ise yarın 40-41 derece imiş. 🔥🔥😱

Hafta Sonu Fotoğraflarla Çalakalem

Dalga dalga gelen aşırı sıcaklar canımıza yetiyor. Geçen hafta birkaç gün esinti oldu, iyi geldi. Ancak çok da serinlemedi ortalık. Zaten o kadarcıkmış. Evden dışarı çıkmadan önce iki kere düşünmeli artık. Bence ağustos ayı korona günleri ile yarışacak hale geldi. Çünkü adeta karintanada gibiyiz. Hatta daha beteri. 

Mutfakta işiniz olduğunda mesela, ocağın başında çay demlerken, yemek yaparken ya da fırınla işiniz olduğunda mutfağın katmerlenen sıcağıyla tırlatacak gibi oluyor insan. Ara ara gelip serinletilmiş odada kendine gelmeden devam edemiyor işine. 

''Haftaya kar-kış'' haberleri de fos çıktı. Demiştim, kendini meteorolog zanneden birileri ortaya çıkıp yazdığı inanılması zor senaryolarla ilgi çekmeye uğraşıyor. Daha doğrusu umut tacirliği yapıyor. Bir kendinize gelsenize artık Allah aşkına! 

Eğer başka işiniz yoksa bu aralar dışarıya 19.30'dan önce çıkmayın derim. Geçen gün işim vardı, 17.00 gibi çıktım, pişman oldum. Ağaç altı gölge yerler bile kaynıyordu. Fotoğraf bile çekemedim o saatlerde. Zaten nemli havada çekilen fotoğraf pek güzel çıkmıyor. Gün batımı sonrası nefes alabiliyor insan. Onu deneyimledim kordonda. Giriş için çalakalem yazdığım cümlelerden sonra sizi önce bir serinleteyim, sonra da haftanın fotoğraflarını sıralayayım o zaman.

Aşırı Sıcaklarla Baş Etmek

Hali hazırda kısa aralıklarla ziyarete gelmeyi alışkanlık haline getiren ve asrın rekorlarını kıran Afrika sıcaklarıyla boğuşuyoruz. 

Madem ki evlere tıkıldık kaldık, madem ki kendi çapımızdaki konfor alanlarından çıktık, durumu olabildiğince fırsata çevirmeye odaklanmalı. Bana göre, olumsuzluk içeren sıra dışı bir olay yaşarken olayı yok saymak, o durumla ilgili sinirlerimizi yıpratan olumsuz duyguları bastırmaya çalışmak gibi çabalar içine girmek hem yıpratıcıdır hem de havanda su dövmekle eşdeğer. Onun yerine durumun zor veya kötü olduğunu kabul edip enerjimizi durumla ilgili fırsatlar yaratmaya ya da çözümler üretmeye harcasak? Sözün özü; yapabileceklerimizi keşfetsek? Ben tıpkı bu şekilde davranmak için gayret gösterme yolundayım epeydir. Size de öneririm...