Bu durum hem kanunen hem dinen suç sayılmasına rağmen her nedense senelerden beri devam etmektedir.
Oysa Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair 6222 Sayılı Kanunun 18/1'inci maddesinde yer alan “Seyirden Yasaklanma” tedbiri ile ilgili müsabaka öncesinde, esnasında ya da sonrasında spor alanlarında ve bunların çevrelerinde şiddet ve düzensizliğin önlenmesi amaçlanmış. Yani ilgili kanun maddesinde 'Seyirden Yasaklanma' tedbirine dair hüküm var. Madem böyle bir yasa var ve işleyecek, devlet seyirden yasaklanması gereken o holiganları, o küfürbazları neden bulup da maç izleme özgürlüklerini süresiz olarak engellemez?
Depresyona meyilli kişilerin beyin fonksiyonlarının çözüm bulmaya yöneldiğini, depresif hallere girdiklerinde mevcut depresyonun ağırlaştığını biliyorum. Bu durumdaki kişilerde şiddet ve öfke potansiyeli meydana geldiğini; saldırma, hakaret ve küfür olarak ortaya çıktığını da.
Deşarj olmak için maç izlemeye giden kişi içten içe ailesine, zam yapan hükümete, pahalılığa, müdürüne bilinç altında kızgındır özünde. Karşı takıma küfür etmesinin kaynağı tam da yenmeye çalıştığı bu öfke. Özellikle son dönem yaşanan ekonomik krizin etkisiyle tribünlerdeki insanların küfürle deşarj yöntemi artık sokağa taşmış durumda. Bunun ne eğitimle ne de ekonomik düzeyle ilgisi var. Sağlıklı bir yaklaşım değil; ama kişiler depresyondan kurtulmadıkça bu tablonun değişmesi de pek mümkün değil.
Beni son derece rahatsız eden bu konuyla ilgili düşüncelerim bunlardı. Ancak bugün öyle görüntülere rastladım ki aklım hayalim durdu! Feribotla geldikleri iskeleden çıkan GS'lı taraftarlara rastladım öğle vakti. Hep bir ağızdan slogan atıyorlardı. Aman Tanrım! Küfür stadlardan dışarı taşmıştı artık. Tezahürat cümlelerinin içinde küfür kıyamet gırla gidiyordu. Kulaklarıma inanamadım. 😱
