Bir asırdan fazla bir zamandır süregelen Hamursuz Fırını binasının ne dışı ne iç kısmı değişime uğramış. Bulunduğu noktada dört ayrı sokak kesiştiğinden dış cephesinin ön ve yan duvarında iki farklı sokak ismi var; ama üzerinde ismi yazan bir tabelası yok.
Lakin şehirde ismini kime soracak olsanız I. Dünya Savaşı'ndan önce inşa edilmiş olması gibi özellikleri eşliğinde hemen anlatır size bu fırını. İçerideki fırın geleneğini yürüten kişi ise Çanakkale'de yaşayan son üç Musevi ailesinden birinin üyesi olan ve şehir halkı tarafından çok sevilen Sabetay Kohen. Şehirde yaşayan Museviler oldukça azaldığı için artık hamursuz yapılmıyor. Un, su ve tuzdan yapılan ''Hamursuz'' Musevilerin nisan ayı geldiğinde Hamursuz Bayramı için çıkarmaya başladıkları bir unlu mamül. En son İstanbul'da yapılmış. Artık yalnızca İsrail'den ithal ediliyormuş.
Hamursuz fırınında üretilen unlu mamüller yalnızca poğaça, simit ve bir de fırında yumurta. Geçen gün önünden geçerken kapısını açık görünce hemen girdim içeri. Henüz öğlen saatleri olmasına rağmen simitler bitmiş, son birkaç poğaça ile bir miktar fırınlanmış yumurta kalmıştı.
Fırında pişmiş kabuklu yumurtaları görünce aklıma hemen ŞURADA anlattığım İzmir'in ünlü boyozu geldi. Çünkü bu tarz pişmiş yumurta ve çay boyozun olmazsa olmazıydı.
BOYOZU İZMİR'E İLK KEZ BU FIRINDAKİ YAKO USTA GÖTÜRMÜŞ
Sabetay Kohen tarihi Hamursuz Fırınının 1800'lü yılların sonunda yapıldığını, babasının fırını 1949 yılında ilk sahiplerinden olan Yako ustadan devraldığını, Yako Usta'nın da burayı bırakarak İzmir’e gittiğini anlatıyor. İzmir’de bulunan şu anki Boyoz ustalarını bile Yako Usta'nın yetiştirdiğini söylüyor. Alsancak’taki ünlü Dostlar Fırını'nın sahibinin dahi Yako ustanın çıraklarından olduğunu da. 😲