14 Şubat'tan...

Bahardan kalma güneşli, şahane bir gün eşliğinde 14 Şubat

Pırlanta yüzükler, pahalı hediyeler almak şart mıdır sanki? Bir çocuk masumiyetinin ardında gizli saf sevginin damıtılmış haliydi gördüklerim. Budur, işte tam da bu!

Kordonda Falafel :)

Kordonda insanlar tarafından beslenen güvercinlere pandemi zamanı martılar ve kargalar da dahil olmuştu. Tek tük de olsa bu alışkanlığı hâlâ devam ettirenleri var. Hiç didişmeden gayet medeni bir şekilde atılan yemleri, yiyecekleri paylaşıyorlar.

Son bir haftadır farklı bir misafir var aralarında. Kendisi biraz değişik:) Atılan yemlerle değil de kuşlarla ilgileniyor. Sürekli aralarında. Seyretmeye gelmiş onları hiç ürkütmeden. 😂 Kuşlar tehlikenin farkındalar elbette. Kaçmıyorlar; ama tetikteler ve mesafeli duruyorlar. Kanatları var ne de olsa. Ayar çekme mekanizmalarının mükemmel olduğunun da farkındalar ki kedinin yakınlarındalar hep.

Kordonda Keman Dinletisi

Bir klasik müzik sever olarak kemanın sesine bayılırım. Hani keman ailesi olarak büyüklü küçüklüdürler, en küçükleri keman, en büyüğü 1.80 m uzunluğundaki kontrbastır ya. İşte ben, bu ailenin tüm bireylerini deli gibi severim. 

Sanırım en çok da çelloyu seviyorum. Aslında diğer adı viyolonsel olarak da geçen çello insan sesine en yakın sesi çıkarabilen enstrüman diye biliniyor. 

Apocalyptica'yı duymuş muydunuz? İşte ben Finlandiya'nın en iyi üç çellisti ve bir caz davulcusundan oluşan dört kişilik o senfonik metal grubunun yaptığı müziği dinlemeye doyamaz, mest olurdum. Metallica parçalarını klasik müzik tarzında yorumlarken sonrasında kendi neoklasik metal tarzlarına geçiş yapmışlardı. 

Fakat, ilk göz ağrım; ailenin en küçük bireyi olan kemandır. Daha ilkokuldayken nerede bir keman çalan görsem hayranlıkla dinlerdim. O kısacık sap kısmında parmaklarını kaydırarak nasıl oluyor da bu derece hoş ve hüzünlü tınılar çıkarabiliyorlardı? Bunu o kadar merak etmiştim ki konuyla ilgili unutulmaz bir de anım var:

Dünyanın İlk Ve Tek Takvimli Güneş Saati

Güneş'in konumunu, açısını, bazen de yüksekliğini kullanarak zamanı söyleyen, genellikle güneye bakan bir duvara ya da bir sütun üzerinde yatay olarak herhangi bir açıyla eğimli ve hatta kavisli yüzeylere çizilen cihaza güneş saati deniyor. 

Eski Mısır'da MÖ. 1500'de kullanıldığı bilinen, Rönesans dönemi dahil 19. yüzyıla kadar yaygın olan güneş saatleri, güneşin gölgelerini takip eden insanların zamanı söylemek için kullandıkları başlıca enstrümandı. Bu saatler doğru biçimde yerleştirilmiş ise zamanı dakikasına kadar doğru gösterebiliyordu. 

Güneşin gölgelerini izleme yoluyla zamanı ölçmeyi öğrenen Antik çağ insanı sonraki dönemlerde güneş saatini geliştirse de esas gelişim matematik, geometri ve astronomi ile devam ettiğinden 1 gün 12 eşit parçaya bölünmüş. 2007'de Smintheion kazı çalışmalarında bir parçası ortaya çıkan ve Antik dönem güneş saatlerinin yarım daire formundaki tiplerinden olan Smintheion güneş saatinin yön olarak güneye yerleştirilmesi dahil, güneşin doğuşu ve batışı arasındaki süreyi gösterdiği kanıtlanmış. 

Sonrasında HOROLOJİ'nin (saat ve zaman ölçüm bilimi) artan başarısı nedeniyle yavaş yavaş modası geçse de insanlar 1980'lerden sonra yine yeniden güneş saatleriyle ilgilenmeye başladılar ve konuyu günümüzde de oldukça popüler hale getirdiler.

Güneş saati, temelde Güneş'in gölgesini nereye düşürdüğüne bağlı olarak size saatin kaç olduğunu söyleyebilen bir cihaz. Bir güneş saati düz bir dairesel plaka ve gnomon adlı çubuk olmak üzere iki parçadan oluşuyor. Zamanı gnomonun plakaya düşürdüğü gölge gösteriyor. Saatler icat edilmeden önce zamanı söylemenin tek yolu elbette ki güneş saatleriydi...