''Alman disiplini'' kavramının gözle görülüp elle tutulabilen şeklidir adeta. Güven duygusudur, hayranlıktır...
Uzun yıllardan beridir asla sekteye uğramadan adresime gönderilen birer tanıdık yüzdür bu dergiler. Öğrenciliğimden beri her seferinde ilk kez geliyormuş etkisi yaratan bir sevinç vesilesi, mutluluktur...
Bir ülke düşünün ki 1.Dünya Savaşı'ndan işgal altında kalıp yenik çıkıyor. 1940'lı yıllarda ''mega güç'' olarak 2. Dünya Savaşı'na girip yine yeniliyor. İki büyük dünya yenilgisi ve ardından gelen savaş sorunları. Dev krizlerle boğuşan, ancak çok kısa bir sürede toparlanıp ayakta kalan bir ülke.
Şu an dünyada sözü geçen birkaç ülkeden biri olan Almanya'nın bu durumu, başındaki nitelikli devlet büyüklerinden çok, ''Alman Disiplini'' ile ilgilidir. Taviz vermenin, esnekliğin sıfır düzeyde olduğu bu disiplini benimsemiş ve özümsemiş Alman ulusunun bugünlere gelmesinin başka izahı olabilir mi sizce? Öyle bir disiplin ki bu, profesyonellikten çok daha ötesi. Başarıdan başarıya koşup zirve yapmak...