Güler Misin Ağlar Mısın?

PC'deki dosyalara el atıp gereksiz fotoğrafları temizlerken karşıma çıkan bir fotoğraf geçen yıl 30 Ağustos'ta yaşadığım aşırı ilginç bir anıyı getirdi aklıma. Daha doğrusu yüzlerce insan ''Güler misin, ağlar mısın?'' türünden bir olay yaşamıştık, hep birlikte. Pazar günü ev işlerinin yorgunluğuyla mola vermişken, o anıyı unutmadan buraya yazmaya karar verdim bugün. Blog yazmak tescilli bir terapi yöntemi ne de olsa. 😇

Malumunuz geçen yaz  havalar aşırı derecede sıcak. Afrika sıcaklarıyla boğuşuyoruz. Evdeki klimalar, vantilatörler kimseyi kesmiyor. Akşama doğru yola çıkıp Özgürlük Parkı'nda deniz + çam havası serinliğinde kendine gelmek herkesin en büyük hayali. Günlerden 30 Ağustos. Akşama Kurtalan Ekspres'in konseri de var. 

Katlanır sandalyelerimizi alıp 18.30'a doğru soluğu parkta alıyoruz. Konser platformu çoktan kurulmuş, hatta sahne de hazır. Grubun üyeleri günlük kıyafetleriyle prova yapıyorlar. Üstelik bir miktar seyirci de yerleşmiş ön kısımlara. Bu demektir ki biz de konseri yakından izleme imkânına sahibiz. Biraz bekleyip insanlar çoğalmaya başlayınca sandalyelerimizi baştan üçüncü sıraya yerleştirmeye karar veriyoruz. Hem serinliyor hem grup üyelerini yakından görüyor hem de ön konser niteliğinde parçalar dinliyoruz. Keyifler şahane.

Guguk Kuşu Kurnazlığı

Siz hiç guguklu duvar saati gördünüz mü? 

Çocukluğumdan hatırlıyorum ben. Büyük teyzemizin, yani annemin teyzesinin evinde vardı. Oraya her gidişimizde çocuk aklımla gözümü duvardan ayırmaz, heyecan içinde saat başı olmasını beklerdim. 

Çünkü duvarda asılı bu saatin üst kısmındaki küçük kapı her saat başı açılır, içeriden bir minik guguk kuşu çıkar, saat kaç olmuşsa o kadar ''guguk'' sesi çıkarır ve geri çekilip içeriye girerdi. 

Ne gariptir; çocukluğumun en güzel imgelerinden biri olan ve izlerken insanı adeta masal dünyasında hissettiren bu saati büyüyüp de guguk kuşunun yaşam tarzını öğrendiğim gün sevmez oldum. 

Garip mi değil mi, siz karar verin isterseniz. 

Konu guguk kuşunun anneliği efendim ve yumurtadan ilk çıktığı andaki akıl almaz tavrı. Doğaya ilgisi olanlar biliyordur mutlaka; ama ben yine de bugün bu konuya değinmeye karar verdim. Bilmeyenler öğrenmiş olsun, bilenler de bir kez daha anımsayıp guguk kuşunun sergilediği tavırların menfaatçi ve de acımasız insanların davranışlarıyla benzerliğini düşünsün. Masumiyet duygusunun sömürüsündeki korkunçluğunu irdelesin.

Kurabiye Hırsızı

Kadının biri gece havaalanında bekliyordu. Uçuş saatine epeyce vakit vardı. Havaalanındaki shop’tan bir kitap ve bir paket kurabiye alıp kendisine oturacak bir yer buldu.
Kitabına fazlasıyla adapte olmuştu; ama yine de ne kadar görmezden gelirse gelsin, yan tarafında oturan adamın, aralarında duran paketten olabildiğince cüretkâr biçimde birer ikişer kurabiye aldığını görüyordu. Kadın bir yandan kitabını okuyup, bir yandan kurabiyesini kıtırdatıyor, bu cesur kurabiye hırsızı kurabiyeleri yavaş yavaş eksiltirken gözünü saatten ayırmıyordu. Vakit ilerledikçe daha fazla sinirlenmekteydi.

Kendi kendine,''Eğer kibar bir insan olmasaydım, bu adamın gözünü morartırdım şimdi!'' diye düşünüyordu.
Kadın kurabiyeye her uzanışında adam da elini uzatıyordu. En sonunda pakette tek bir kurabiye kalınca kadın bunu nasıl yaptığına şaşırdı. Adam, yüzünde gülücük ve asabi bir gülüşle son kurabiyeyi aldı ve ikiye böldü. Kurabiyenin yarısını ağzına atıp, öteki yarısını kadına verdi. Kadın kurabiyeyi adamın elinden kaparcasına aldı.
''Ne kadar cüretkâr ve kaba bir adam. Neden hiç minnettarlık göstermedi?'' diye düşündü.
Uçağın kalkacağı anons edilince rahat bir iç çekti kadın. Eşyalarını toplayıp çıkış kapısına yürüdü.
''Kurabiye hırsızına'' dönüp bakmadı. Uçağa binip rahat koltuğuna oturdu ve bitmek üzere olan kitabına uzandı.
Çantasına elini uzatınca bir sürprizle karşılaştı: