Nette gezerken rastladığım Hıdrellez ile ilgili enteresan bir gelenek ilkokuldayken ıslak pamuk arasında filizlendirdiğimiz fasulye nostaljimle birleşti ve ben karşı konulmaz bir biçimde balkonda fasulye yetiştirme isteğiyle doldum.
Amaç nasıl büyüdüklerini seyretmek, belki biraz geçmişte gezinmek, hatta yeterli miktarda ürün alabilirsem şöyle zeytinyağlı güzel bir yemek yapıp bayıla bayıla yemek :)
Geçmişle fasulyeyi bağdaştırana pek rastladınız mı bilmiyorum; ama ben bu merakımı gerçeğe dönüştürdüm...
Hangi cins olduğunu henüz bilmediğim ve kocaman bir saksıya dikip her akşam özene bezene suladığım fasulyelerim yaklaşık 1 hafta sonra patlayıp ikili minik yapraklar şeklinde ortaya çıktılar.
Ve sonrasında da öyle hızla büyüdüler ki...
Ama dünkü hızlarına yetişemedim.
Sabah ortada hiçbir şey yokken, akşamüstü hepsi birden uzun uzun filizler verip o ağırlıkla sağa sola yatmışlar.
Hangi kaşla göz arasında o kadar çok büyüdünüz?
Aklıma ışık hızıyla ''sırık fasulye'' denen tür oldukları geldi ve gidip bir çubuk bulup ortalarına diktim. Sonra da dağılmış filizlere yardım edip nazikçe o çubuğa sardırmak istedim.
Ama ne mümkün?
Filizlerin istisnasız hepsi, elimden ısrarla kurtulup 180 derece başka yöne döndü. Tek bir tanesini bile sardırmayı başaramadım ve daha fazla uğraşmayıp, biraz da üzülerek bıraktım öylece.
Hayallerim suya düştü anlayacağınız...
Peki ya bu akşam?
Ümitsizce bıraktığım o dağınık manzaradan eser kalmamış, sanki sihirli bir el o filizleri tek tek tutup önce birbirlerine sonra da ortadaki sırığa sardırmıştı!
(İsteyen deneyip aynı aşamaları gözlemleyebilir.)
Belgesel tadında bir şeydi yaşadığım...
Ve evrenin bize bol miktarda gönderdiği mesajlar vardır ya hani...
Onlardan biri gizliydi içinde...
( Sizce bu mesaj neydi? )
* * *
(Yaklaşık 3 hafta sonraki durum)
