Ağustosta Birikenler

Bu sıcaklarda neredeyse tüm halkın serinlemek üzere akın akın gittiği parktayım yine. İnanılmaz serin gerçekten de.

Hatta bazı köşelerde mis gibi üşüyor insan. Burası şehrin en yüksek tepelerinden biri. Öyle güzel esiyor ki. Şapkamın içinden saçlarımı fora ediyor durmadan. Düzeltsem de çare yok. Yine yeniden havalanıyorlar:) 

Gün batımını izlemek ve batış anını fotoğraflamak üzere geldiğim noktada ise böyle bir görüntü çıkıyor ortaya arkadan. Belki de kızıl tüylü kocaman bir kedi dikiliyor orada, ne dersiniz? Miyavv! 😂😜

Bu yazıya başlarken sıcaklardan söz ettim ama tam da bu kısmı yazarken birdenbire güneş çekilip etraftaki ağaçlar esmeye, gök gürlemeye ve hemen akabinde şiddetli yağmur yağmaya başlamasın mı? Bir saatten daha fazla sürdü yağış. Balkon kenarından mutlulukla seyrettim. Ortalık serinlemekle kalmadı, tertemiz oldu. İşte tam da böyle. Şahane! ⛅️⚡️☔️

Spontane Pazar Yazısı

Kimsenin evden çıkmadığı aşırı sıcak bir pazar günü akşam olmaya yüz tutmuşken güneşin batması her zamanki gibi dört gözle bekleniyor. 

Birazdan hortumlar takılıp bahçeler sulanacak, balkonlar yıkanacak, ortalığı serinletmek için elden ne gelirse yapıldıktan sonra neredeyse tüm mahalle toplu olarak dört duvardan dışarı, açık havaya intikal edecek.

Bu esnada bisikletini kapan çocuklar caddeyi kim bilir kaç kez dikkatsizce turlarken park halindeki araç sahiplerinden azar işitecek. Bir saat kadar sonra karşı evin üst katında oturan dört üniversiteli genç balkonda nargile yakma hazırlıklarına girişip sonrasında dördü birden fokurtular ve dumanlar arasında kaybolacak. Ben olabildiğince gerilip ''O tazecik ciğerlerinize bunu yapmayın!'' diye avazım çıktığı kadar bağırmak isterken bulacağım kendimi. 

 

''Kış mı yaz mı?'' sorusunun yanıtı kesinlikle ''Kış'' bende. Klima falan çare değil sıcağa. İnsan sersem gibi oluyor. Hava soğuk olsun; ama taze olsun lütfen. Ona göre giyinir, ısınırız bence. Yeter ki boğulacak gibi olmayalım. Neyse efendim, mahallenin ve caddenin rutinine göz attıktan sonra balkonda blog yazmaya karar verdim ben de. Açık havada writing blog. Terapi etkisi daha güçlü. Öyle can sıkıntısından, geçen seferki gibi spontane bir pazar yazısı...